News

Soundbyte 202: Time of your life!

Met 1.5 miljoen bezoekers is gister de 99e Vierdaagse van Nijmegen afgesloten. Een week lang prachtig weer en vandaag storten de weergoden hun ingehouden tranen ineens over “mijn” oude stad.
In deze zomerse Soundbyte wil ik graag stilstaan bij onze bedrijfscultuur die ontegenzeggelijk zijn oorsprong vindt bij BSO. Je weet wel dat bedrijf waar 40 plussers bij beginnen te glimlachen als je ze vraagt waar ze hun loopbaan zijn gestart. Kennen jullie deze nog?

Nog steeds actueel wat mij betreft al kan ik me niet herinneren dat er zo’n vette Amerikaanse voice-over aan het eind zat.

Bij de BSO cultuur wordt vaak gesproken over de celfilosofie.
Ik denk dat dat slechts een organisatorische uiting was van de door Eckart Wintzen zo gekoesterde cultuur. Waar het bij BSO vooral om ging is het centraal stellen van de klant en het geven van vertrouwen. Dit in tegenstelling tot de grote, centraal aangestuurde organisaties met een indrukwekkend hoofdkantoor waar men vooral bezig is met de interne organisatie, gericht op elkaar controleren en waar mogelijk tegenwerken. Mijn sterke BSO gevoel zorgde ervoor dat ik zelfs tot 2000 ben gebleven, inmiddels heette het bedrijf Atos en was de BSO cultuur al lang verdwenen. Op een goede dag liep ik naar Ben om een nieuwe toner voor de printer te halen. Ze lagen op de vertrouwde plek, naast z’n buro tegen de muur. Ben was een ouderwetse systeembeheerder: rookte zware shag en zorgde ervoor dat er altijd een opengeschroefde desktop op z’n buro stond. Ik had geen idee waarom. Hij vertelde me met spijt dat hij me de toner niet meer mee mocht geven en dat ik eerst een nummer in Eindhoven moest bellen om een ticket aan te maken. Na drie dagen had Ben goedkeuring uit Eindhoven om de toner te vervangen en konden we weer printen, precies op tijd om mijn ontslagbrief uit te draaien. Wat moest ik bij een bedrijf dat me niet vertrouwde als ik met een toner over de gang zou lopen?
Als ik Google op: “hoofdkantoor” zie ik deze afbeeldingen:

Untitled

Is er één pand bij dat je uitnodigend vindt om even binnen te lopen? Zie daar de reden waarom de Luminis groep gevestigd is in een schouwburg: ontmoetingsplaats bij uitstek. Vaak worden op deze hoofdkantoren de procedures opgesteld waarmee het voor de lokaal gesitueerde collega’s moeilijker wordt gemaakt om klanten tevreden te houden. Het echte contact met de klant hebben de dames en heren die zich door de managementlagen heen naar boven proberen te wurmen al lang niet meer. Hoewel klanten de reden zijn dat salarissen betaald kunnen worden, wordt de zo keurig opgestelde customer intimacy doelstelling vanuit een kostenperspectief ingevuld, resulterend in zoveel mogelijk webdialogen en callcenters, liefst extern. De automatisering en standaardisatie van dit klantcontact zorgt ervoor dat klanten zich geen klant meer voelen en veel medewerkers geen klant meer spreken.
Zo werd ik afgelopen week nog gebeld door een mevrouw van de Belastingdienst Toeslagen. Nadat we hadden geconstateerd dat de door hen verstuurde brief onzinnig was, stelde ik haar de vraag: “Kan ik u verder nog ergens mee van dienst zijn?”. Op die vraag was het belscript niet voorbereid denk ik, het bleef lang stil.
Bij Luminis werken we voor klanten. Doe je dat niet? Start er dan vandaag mee. Iedere regel code die je bijdraagt aan welk prachtig open source project dan ook schrijf je voor een klant of op z’n minst heb je een concreet beeld van een potentiële klant. Persoonlijk heb ik weinig met het credo: “The art of software engineering”. Niet de software maar de klant moet centraal staan. Kunst (art) is de afgelopen honderd jaar gelukkig veranderd van een ambacht in een uiting waarin de voorstelling (of eigenlijk de emotie die het oproept), een doel op zich is. Voor mij is software engineering een prachtig ambacht, geen kunst. Schitterend gemodelleerde programmatuur die alle ‘ilities’ ondersteunen zijn waardeloos, zonder de business context (klant) die om deze non-functionals vraagt.
Net zoals de BSO cellen zijn de kernen van Luminis zelf verantwoordelijk voor het succes van de kern en bepaalt iedere kern zelf hoe ze zich organiseert, hoe er gewerkt wordt en waar geld aan uitgegeven wordt. Vertrouwen als uitgangspunt. Er zijn geen centrale stafafdelingen en er is geen managementlaag. Als je een goed initiatief hebt, ben je de ondernemer van dat initiatief en mag je het laten zien. Je kunt dus vandaag nog de baas zijn mocht dat een ambitie van je zijn.

Over naar de muziek. Hoe kijk jij naar je werk? It’s something unpredictable but in the end it’s right: I hope you had the time of your life!

Maak er een mooie week van !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *