News

Soundbyte 254: Wees eens dapper, ben jezelf

26 juli 2016

“Do you dare to be you?” Durf jij jezelf te zijn? Durf ik mijzelf te zijn? Dat is een vraag waar ik heel lang mee geworsteld heb. Want van kinds af aan had ik geleerd dat sommige dingen aan mij niet geaccepteerd werden. Of dat andere mensen daar boos, verdrietig of bang van werden.

In de loop van de jaren heb ik geleerd om mijzelf niet te onderdrukken, maar om trots te zijn op wie ik ben. Om ‘om te gaan’ met de aspecten aan mij moeite mee hebben. En om mijn kop boven het maaiveld uit te steken.

Dat koppie boven het maaiveld was precies datgene wat mij extra punten opleverde bij mijn studie. Niet omdat ik liep te slijmen bij de docenten (ik zou niet eens weten hoe), maar omdat ik talent bleek te hebben voor een zeer specifiek vakgebied: Forensische Taalkunde. Talent wat juist door een stoornis kwam, een stoornis die ik op dat moment nog probeerde te onderdrukken en beheersen. De colleges Forensische Taalkunde zorgden er voor het eerst voor dat ik tijdens mij studie ‘in mijn kracht stond’, zoals dat zweverige termen heet. En dus stak er in die colleges een heel blij koppie boven het maaiveld uit.

Datzelfde koppie kwam ook boven het maaiveld uit toen ik een artikel schreef in Trouw. Toen was het een beetje een boos koppie, want ik voelde me gediscrimineerd. Ik kwam namelijk niet aan het werk. Er waren wel banen voor ASS’ers met een Wajong, maar die waren allemaal op het gebied van IT. En ik kan veel, maar van de dingen die we bij Luminis doen, snap ik, in alle eerlijkheid, geen zier.

Toch zag Hans een koppie boven het maaiveld uitsteken, dat dingen zei en deed waar hij wat aan had. En dus bood hij me een baan aan. Juist het feit dat ik geen ene jota snap van wat we bij Luminis doen, maakte mij een geschikte werknemer. Want dan kon ik het vast ook wel begrijpelijk uitleggen. En ja, daar ligt wel mijn talent: begrijpelijk maken wat een ander met heel veel moeilijke woorden wil zeggen.

Jezelf durven zijn hangt vaak samen met jezelf mogen zijn. Binnen Luminis merk ik dat er veel ruimte is voor eigen inbreng en ‘ik ben ik’. Dat maakt dat ik, ook op mijn werk, mijzelf mag zijn. Zowel van mijzelf als van mijn omgeving. En dat haalt het beste in mij naar boven. En toevallig is dat ‘beste’ precies datgene wat Luminis wil.

Als jij jezelf durft te zijn, durft een ander dat vaak ook. Juist de gekkigheidjes en de moeilijke dingen maken jou uniek. Luminis is een unieke speler op het IT-veld. Daar passen geen dertien-in-een-dozijn-mensen. Om een uniek bedrijf te zijn, heb je unieke mensen nodig. In ons eentje zijn we met velen.

Het nummer van deze week is van Sara Kroos. Zij heeft samen met Arthur Japin en Martijn Breebaart een nummer geschreven voor alle unieke mensen op deze wereld, die in hun eentje met zovelen zijn. Samen in de Nachtkaravaan.

Nachtkaravaan: 

Nachtkaravaan met uitleg over het liedje (winnaar Annie M. G. Schmidtprijs 2009): 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *