News

Soundbyte 116: Sister

13 oktober 2013

Zondagavond, waarschijnlijk te laat, maar toch mooi op tijd. De schier eindeloze regen is eindelijk minder geworden en ik zit hier met een mooi glas Merlot van Domaine de Lansac voor me. Al een paar keer vandaag was ik aan het denken waar ik over zou schrijven, maar ergens tussen met de kinderen op de bank zitten, naar buiten kijken en de zaterdagkrant lezen bleef er weinig tijd over voor iets anders. En dus maar even voor het sluiten van de dag achterover geleund en mijn gedachten verzamelen. Het zou erger kunnen zijn…

Vooruitkijken

Niet alleen de afgelopen weken, maar ook de komende week staat voor mij voor een belangrijk deel in het teken van vooruitkijken. Planmatig vooruitkijken naar 2014, met beelden vooruitkijken naar de komende jaren en voornamelijk bepalen welke samenhang we willen zien en verder laten ontwikkelen. Na in de zomermaanden een aantal keren met mensen van gedachten te hebben gewisseld aan de hand van de vraag hoe we in de wereld staan, is dit proces een stuk tastbaarder geworden met het opstarten van de businessplansessies voor 2014. Daarbij wordt de vraag voor mij steeds interessanter hoe de wereld reageert op de voortdurende onrust in de financiële wereld (geloof me, er zal nog meer geld naar Zuid Europa gaan en we zullen effectief een deel van hun schulden kwijtschelden) en de structurele veranderingen in onze directe markt. Voor dat laatste is het interessant om te kijken naar de ICT marktmonitor van 2013. Niet altijd precies aan de voorkant van de markt, maar zeker een aardige indicator.
Je zou hem helemaal kunnen gaan lezen, maar dat werkt in dit Internet-tijdperk niet meer. Daarom maar deze infographic erbij gedaan. Ik ben heel benieuwd naar de Pavlov reactie op basis van het te verwachten tekort aan ICT-ers. Eerst zullen de opleidingen hun vreugdevuren gaan ontsteken, waarna we massaal beginnen met het opleiden in een paar maanden van Jan-en-alleman in 1 van de mooiste, maar ook complexe vakken van de wereld: softwareontwikkeling, Met mijn hoeveelheid grijze haren mag ik mijzelf best wel een ouwe zak noemen en dus ook uit de oude doos herinneringen ophalen waarin we dit als sector al een aantal keer gedaan hebben. Volgens mij zijn die tijden voorbij, is de snelheid van verandering te groot en de diepgang van de problemen te ernstig om de mogelijkheden van ons vak nog langer te ontkennen.
“Mooi!”, hoor ik een aantal lezers al roepen. We worden eindelijk belangrijker, beter gewaardeerd en wat dies meer zij… Nou volgens mij niet. Het wordt echt tijd om uit een ander vaatje te gaan tappen. “Work smarter, not harder” zoals ik laatst al zei. Deze verandering besprak ik laatst ook met Johan Hoorn in een intrigerend gesprek over innovatie en creativiteit. Ik zal niet het hele gesprek hier neerpennen, maar de klassieke Tayloriaanse organisaties, de industrialisatie van kennis en een cultuur van alleen maar handel en transport zijn niet meer van deze tijd. Een prachtige uitdaging vanuit een strategisch oogpunt, zeker als je meeneemt welke richting we tot nu toe hebben ingeslagen.

Back to the future

Afgelopen dinsdag werd ik weer eens geconfronteerd met een wezenlijk deel van de oude BSO legacy, maar dan vertaalt in een moderne jas: Ik was bij een sessie over B-Corporations. Een beweging die stelt dat je de wereld het best kunt veranderen via de business. In het begin van de sessie werd de naam van Eckart Wintzen nog even aangehaald, om vervolgens via de ‘triple bottomline: people, planet, profit” uit te leggen wat de waarde is van deze beweging en waarom het cruciaal is om hier in ieder geval aandacht aan te besteden. Een deel van het verhaal werd gedaan door Bart Houlahan, een van de oprichters van deze beweging. Hier een interview met hem.

Hiermee werd ik, ook vanuit het voorgaande oogpunt, nog eens op een andere manier aan het denken gezet. Ik ben dan ook benieuwd wat wij hiervan vinden…

Een andere manier van kijken

Ik denk dat 1 van de diepe en belangrijke veranderingen in de markt er toe leidt dat de relatie van klant en leverancier ook wel tussen opdrachtgever en opdrachtnemer wezenlijk gaat veranderen. Deze relatie gaat veranderen in die zin dat niet zozeer de onderliggende financiële transactie allesbepalend is, maar veel eerder de gecreëerde waarde. Alhoewel het begrip waardecreatie voor de hand liggend lijkt, is het toch een ongrijpbaar ding. Wanneer ik er met mensen over praat krijg ik over het algemeen 2 soorten gesprekken: “1. waarde is geld” of “2. waarde is wat de ander wil betalen (en dus geld).”
Beide uitleggen dekken volgens mij de lading niet; ze missen het punt van de waardecreatie. Waardecreatie kent in zichzelf een vorm van wederkerigheid en gemeenschappelijkheid. Zeker voor de mensen in de Nederlandse ICT markt, waar heel veel consultancy diensten gebruikt worden, betekent dit een grote verandering. Het betekent namelijk niet langer een consumptieve of reactieve rol waarin gevraagd wordt aan de klant wat ze nodig hebben, maar veel meer een proactieve rol. Deze proactieve rol kan alleen werken bij een serieuze vorm van wederzijds respect, kwaliteit en kennis. Het zwaartepunt van empathie, ondernemerschap en vakmanschap. Lees de volgende link over Amazon en Jef Bezos. Ik vond het in ieder geval inspirerend…

Sister

Na de aanschaf van mijn guitaar een aantal weken geleden, ben ik, behalve gezegend met pijnlijke vingers en een nieuw inzicht in mijn beperkingen, op een andere manier naar een aantal oude nummers aan het luisteren. Een van de artiesten die ik daarbij veel draai is loverboy Lenny Kravitz. Origineel de vriend van Lisa Bonnet, toen nog een ster in de Cosby Show, maar inmiddels een geweldenaar op het podium (al was het alleen maar vanwege zijn tattoos en zijn piercings ;-)).
Vanavond staat bij mij zijn nummer Sister aan. Een van de vergeten nummers van zijn derde album . Het studio nummer is geweldig, maar deze uitvoering vind ik minstens zo mooi…

CU,
Snah

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *