News

Soundbyte 131: Legendary Lane

11 februari 2014

Misschien is het een enkeling ontgaan, maar de olympische winterspelen zijn weer van start gegaan. We hebben zelfs de eerste medailles al binnen. Sterker nog. We hebben al twee volledig Nederlandse podia gehaald. Goud, Zilver en Brons voor de heren op de 5000m en op de 500m. Daarnaast nog Ireen Wüst die haar titel prolongeert op de 3000m voor de dames. En ook nog een bronzen plak uit minder te verwachte hoek. Margot Boer die geschiedenis schrijft met een derde plaats op de 500m voor de dames. Maar de eerste telleurstelling is ook al een feit. Snowboardtalent Cheryl Maas, ging op haar eerste run in de halve finale onderuit, waardoor ze de finale moest missen. Hoewel ze misschien niet direct als medaillekandidaat gold, had ze naar eigen zeggen graag meer willen laten zien. Ook de heren snowboarders konden door valpartijen niet verkomen, tijdens deze olympiade.

Naast deze sporters zijn er nog honderden anderen die jaren werken naar dat ene moment waarin zij zich ‘legendarisch’ kunnen maken. Ze trainen dag in, dag uit om naar dit hoogtepunt toe te werken.
De laatste tijd bekruipt mij zo af en toe ook zo’n gevoel. Hoewel we nog een aantal maanden hebben te gaan, wordt het voor ons project ook een bijzonder moment om een versie 1.0 van Hyperion op te leveren. Nu draai ik al wat jaartjes mee in de wereld van software ontwikkeling en is dit zeker ook niet de eerste keer dat er naar een oplevering toe gewerkt moet worden. Maar de verwachtingen zijn dit keer extra hoog gespannen. Misschien wel door ons zelf ingegeven, door wat we denken wat er allemaal mogelijk is. Misschien wel door ons centrum, waar we nieuwe werkwijzen om armen en de standaard voor Command en Control binnen de landmacht op een hoger plan willen brengen. Of misschien wel door de klant, die het liefst nu al de software wil hebben en wil meegeven met de mannen en vrouwen die uitgezonden gaan worden naar Mali.

Die klant, die wil natuurlijk het goud. Alles winnen wat er te winnen valt, waarbij dat ene treetje lager alleen maar een telleurstelling zal zijn. Ook al is dat die met die 12 duizendste, die het zo extra zuur maakt. Er worden geen gouden randjes verwacht (gelukkig). Maar een systeem dat staat als een huis, eenvoudig te begrijpen en bedienen is. En wat ook nog eens die extra (geautomatiseerde) bescherming biedt tegen al het onverwachte wat er in zo’n uitzendgebied op je af kan komen. Letterlijk!

Maar binnen ons centrum, binnen defensie, wordt er soms wel erg op de gouden randjes gelet. En dan praat ik niet over de functionaliteiten. Laten we het binnen deze context maar houden op onze ‘techniek coach’. Niet alleen moeten al onze klappen raak zijn in een rondje, maar die worden afzonderlijk onder de loep genomen. Als Lumineus ben ik natuurlijk helemaal voor die professionalisering van software ontwikkeling, maar je kan overdrijven. Dan voelt het minutieus beschrijven van requirements en testcases opeens alsof je je klapschaatsen moet in ruilen voor Friese doorlopers. Dan lijkt die finish opeens weer verder dan ooit te voren. Maar ik snap ook wel dat we met alleen maar binnenbochten niet door de kwalificaties heen komen.

Onze Product Owner kan ik dan ook wel onze diëtist en conditietrainer noemen. Hij weet wel goed in te schatten wat we wanneer moeten ‘eten’. En ziet ook goed hoe we onze race moeten indelen. We moeten de komende dagen een klein tussensprintje trekken om te laten zien dat we onze gerichte eindtijd gaan halen.

We hebben nog een demonstratie en een oefening om te laten zien hoe we er voor staan. Ik zie het al niet eens meer als een voorronde of een kwalificatie. Die hebben we al wel gehaald. Nu wordt het tijd om voor dat ultieme einddoel te gaan. Op naar goud, op naar Hyperion 1.0 en wie weet komen we dan wel uit op Legendary Lane

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *