News

Soundbyte 136: 50 words for snow

23 maart 2014

De week vóór afgelopen week, liep ik in de Oostenrijkse alpen elke dag een aantal uren achter een berggids aan. En wat ik daarbij, naast het genieten van de schitterende omgeving, het prachtige weer en de pijnlijke plekken aan m’n voeten, regelmatig deed, was proberen te voorspellen via welke route de gids ons de berg op zou leiden. En me afvragen waarom hij nu juist koos voor die route.

Bij het ski-touren wordt de route-keuze natuurlijk voor het belangrijkste deel bepaald door het lawinerisico. De gids “leest” het landschap, kent omgevingsfactoren als recente sneeuwval en het verloop van het weer van de afgelopen tijd en weet wat voor effect dat heeft op de sneeuw op een bepaalde helling. Kennis en ervaring bepalen zijn routekeuze en daarmee zijn en onze veiligheid.

Je kunt ook zelf lawine-cursussen volgen en proberen de risico’s zelf in te schatten, maar ik ben er van overtuigd dat je dat als platlander nooit voldoende onder de knie gaat krijgen; dit is typisch iets wat je niet uit een boekje kunt leren (al kan een theoretische basis natuurlijk zeker helpen), maar wat je moet leren door veel in het landschap te zijn en dan nog het liefst met een goeroe aan je zijde die je kan leren wat hij ziet, voelt, hoort, ruikt en welke gevolgtrekking hij daaraan verbindt. En dan nog denk ik dat zo iemand je af en toe het antwoord schuldig zal blijven waarom hij een bepaalde beslissing neemt, omdat intuïtie soms sterker is dan de rede.

Afgelopen week hebben we bij Luminis Arnhem een avond gevuld met een ontwerp-workshop, waar engineers met verschillende mate van ervaring aan een whiteboard discussiëren over (software-) ontwerpproblemen. Over ontwerpen zijn honderden boeken geschreven, en een theoretische basis is nooit weg, maar ook hier is het mijn overtuiging dat je het niet zult leren uit een boekje. Het is nu eenmaal geen taak die zich met een receptje (doe eerst dit en dan dat) laat beschrijven; ik zeg dan altijd maar: het heet niet voor niets “ontwerpen”. En dat leer je door het te doen, en er met anderen over te discussiëren. En gek genoeg doet de uitkomst van de discussie er niet zo veel toe (voor het leren bedoel ik dan, voor de te ontwerpen software natuurlijk wel ;-)); het gaat vooral om welke aspecten je betrekt in de afwegingen en hoe je die aan elkaar relateert of tegen elkaar afweegt. Je raakt hierin eigenlijk ook nooit uitgeleerd en dat op zich zou al voldoende reden moeten zijn om, als je dreigt met een collega in een verhitte discussie verzeild te raken (niks menselijks is ons vreemd), even een mentaal stapje terug te doen en de andere mening als “interessant” te beschouwen in plaats van vreemd, raar of fout.

Maar het belangrijkste is: ervaren ontwerpers in je omgeving spotten en zorgen dat je regelmatig met hen bij een bord staat of samen een stukje code bekijkt. En niet alleen praten over wat de beste oplossing zou zijn, maar vooral ook waarom (ook een prima vraag om jezelf te stellen trouwens: waarom doe ik dit, maar daarover een andere keer meer).

De link met het nummer van Kate Bush is snel gelegd. Komend najaar gaat ze eindelijk weer eens een paar concerten geven, maar je zult er wel voor naar Londen moeten. Qua muziek is het iemand die niet de platgetreden paden betreedt, maar zichzelf blijft ontwikkelen en steeds weer met iets nieuws weet te komen. Ongetwijfeld ook het resultaat van veel luisteren naar anderen.

Een goede week toegewenst!
Peter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *