News

Soundbyte 137: Cloudy

31 maart 2014

Gewoon mooi

Terugkijkend op een week die in het teken staat van afronden van mijn huidige werkzaamheden bij de klant waarvoor ik het afgelopen half jaar was betrokken bij het vormen en uitdragen van een nieuw platform. Het platform waarmee deze organisatie, de beheerders en haar ontwikkelaars weer jaren vooruit kunnen met alle faciliteiten die van een modern platform in de cloud-age verwacht mogen worden.

Deze klus heeft me zoals altijd weer veel geleerd. Soms uit onverwachte hoek. Bijvoorbeeld dat ontwikkelaars een der meest kritische der volkeren is 😉 Daar waar ik bij de presentatie van het platform, een soort road-show, had verwacht dat men met waterige ogen van geluk op de banken zou staan om alle nieuwe en ongekende mogelijkheden te verwelkomen kwam ik als van een koude kermis thuis. Het was toch anders dan eerst en dat is lastig. Gedistribueerd, van ACID naar BASE, etc. Cloudy zegmaar, en voor sommige klinkt dat als bewolkt.

Dit moesten we anders gaan aanpakken. Niet alleen vertellen over het nieuwe platform, maar de teams ondersteunen bij de transitie. ‘Eating your own dog food’, of liever ‘Drinking your own champagne’; de kwaliteiten van een product/platform tonen door deze zelf te demonstreren. By example, en zo geschiedde. Het enthousiasme nam toe.

Een ander leerpunt, of in ieder geval een gedachte die is gesterkt, is dat in een complexe omgeving je niet altijd alles kan overzien. Het gaat er tot op zekere hoogte dan ook niet om of je fouten maakt, maar het gaat erom hoe je er (als organisatie) mee omgaat. Een uitdaging die zij die ervaring hebben met productontwikkeling vast herkennen is dat de impact van wijzigingen op je platform, hoe meer afnemers, in potentie steeds groter wordt. Dat complexiteit lastig te overzien is, is natuurlijk niet alleen zo in software ontwikkeling, maar ook op historische schaal.

Een goed voorbeeld, hoe triest ook, is ‘De Grote Mussencampagne’ waarin de Chinese leider Mao Zedong in de jaren 50’ opdracht gaf de mussen uit te roeien omdat ze graszaden eten en daarom de landbouw zouden verstoren. Het gevolg was initieel een betere oogst, maar mussen eten sprinkhanen en het jaar erop werd het Chinese platteland getroffen door sprinkhanenplagen met hongersnood als gevolg. Tussen 1959 en 1961 stierven naar schatting 45 miljoen mensen door honger.

Er zijn gelukkig ook positieve uitzonderingen waarmee ik wil afsluiten. Ik denk aan Einstein die zijn model van de werkelijkheid klaar had, maar jaren op een zonsverduistering moest wachten om zijn relativiteitstheorie te kunnen bewijzen. Voor de normale stervelingen geldt dat je beter aan kan nemen dat je soms de gevolgen van je keuzes niet overziet. Ik vind dat geen teken van zwakte, dat is een teken van (zelf)kennis.

-Dick

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *