News

Soundbyte 149: No Surrender

30 juni 2014

Yes, ik mag een soundbyte schrijven tijdens het WK! 😉 Met het nodige geluk want eigenlijk was het de beurt aan Dick, die door zijn vakantie de beurt met mij wisselde. Het nodige geluk… Wisselen… Het lijkt gelijk de samenvatting van de spectaculaire ontsnapping van het Nederlands Elftal gisteravond tegen Mexico. Vlak voor tijd boog Oranje een 0-1 achterstand via invaller Klaas-Jan Huntelaar om in een 2-1 overwinning en daarmee spelen de mannen van bondscoach Louis van Gaal zaterdag aanstaande in de kwartfinale tegen Costa Rica. Dit lijkt op papier een makkelijkere wedstrijd en daarmee zal de gemiddelde hartslag van de supporter, waaronder die van ondergetekende, ietwat lager liggen. Eens kijken of we dan wat meer kunnen genieten van de wedstrijd.

Want genieten was het gisteren 88 minuten niet. In een ondraaglijke hitte was het een slechte eerste helft en was er kort na rust de achterstand. Daarna ontstond het boeiendste gedeelte van het schouwspel. Dit kwam door een aantal tactische keuzes van de technische staf. In plaats van hetzelfde spelsysteem te blijven spelen dan de Mexicanen, koos men ervoor om een ander systeem te spelen waardoor de tot dan toe lamgelegde topspelers van Oranje alsnog konden excelleren. En het resultaat mag er zijn: in de 88e minuut de gelijkmaker van Sneijder en ver in blessuretijd de winnende treffer van Huntelaar na een goede actie van Robben. Dit met een euforisch Nederland tot gevolg, waarbij de eindverantwoordelijken in de horeca– en de supermarktwereld net iets hoger sprongen dan de overige menigte. Zij varen wel bij succes van Oranje.

Het mooist om te zien was dat wanneer je als team in staat bent om tijdens de wedstrijd van tactiek te wisselen en doelgerichte omzettingen te doen, je in staat bent om je (directe) concurrent te verslaan. Een interessant fenomeen in een tijd waar veel gesproken en geschreven wordt over bijvoorbeeld hybride strategieën. In het voetbal komt de keuze voor een bepaalde tactiek voort uit de keuze om uit te gaan van je eigen kracht of de keuze om je zwaktes zoveel mogelijk te verbloemen. Door de achterstand koos bondscoach Van Gaal voor een tactiek waarbij uit werd gegaan van eigen kracht; de kracht van het 4-3-3-systeem waardoor spelers als Robben en Sneijder uiteindelijk (alsnog) het verschil wisten te maken. Een fascinerend spel… Welke tactiek is op welk moment de juiste? 

Een vraagstuk die binnen het sales vak ook bijna dagelijks voorbij komt. En door de strategische sessies met de sales collega’s van andere kernen en de interne sessies in het Apeldoornse, is deze vraag de afgelopen tijd wellicht wat vaker dan gebruikelijk behandeld. Het geeft weer frisse inzichten, nieuwe ideeën en inspireert over en weer. Want uiteindelijk willen ook wij de wedstrijd op onze typische Luminis-wijze spelen en daarmee winnen van onze concurrenten. En af en toe vereist dat een tactische aanpassing of een kleine omzetting in het aanvalsplan. Maar zolang je niet opgeeft en met een gezonde dosis doorzettingsvermogen in staat bent hier energie in te steken, is de kans op succes mijns inziens het grootst.

En daarmee komen we langzaamaan richting de sound en de titel bij dit verhaal: “No Surrender”. Want je kunt nog zo’n mooie strategie en nog zulke doordachte tactieken toepassen, maar zonder een goede portie doorzettingsvermogen in de operatie gaat het je geen succes opleveren. Succes dat weer werkt als drive en motivatie richting de toekomst. Als ik dan kijk naar de afgelopen periode naar het zakelijke en het privé, dan mag ik concluderen dat het een succesvolle periode is geweest:

  • We mogen in Apeldoorn een mooi, nieuw project doen voor Profilplast. Waarbij de klant uiteindelijk (ondanks dat we 2x zo duur waren dan onze concurrenten binnen dit traject) voor de toegevoegde waarde van Luminis koos. Nee, het ging (uiteraard) niet over 1 nacht ijs, maar de aanhouder wint.
  • Schreef ik in de soundbyte van een jaar geleden nog dat we ons met het Eredivisie beachsoccer-team waar ik in speel ternauwernood handhaafden. Komende maand spelen we op De Dam in Amsterdam (natuurlijk een prachtig decor!) de playoffs voor het landskampioenschap. J
  • Met het veldvoetbalteam eindigden we op de 3e plaats, speelden playoffs voor promotie maar wisten helaas net geen promotie af te dwingen. Ondanks dat een mooie teamprestatie welke we vorige week met een weekendje Barcelona afsloten. Ik was er nog niet eerder geweest, maar wat een stad!

Kortom, voldoende “benzine” om op ieder vlak weer een volgend succes na te jagen. Iets wat we tijdens de afgelopen Social Day met Luminis Apeldoorn ook mochten toepassen. Na een erg leuke graffiti-workshop, mochten we tijdens het sportieve gedeelte van de dag een poging wagen om te waterskiën… Voor mij de eerste keer waarbij het thema “no surrender” toch wel meerdere malen opging. 😉 Maar een geslaagde dag was het waarbij de meeste collega’s, die ervoor hadden gekozen te waterskiën, de nodige meters op het water werden afgelegd.

Als het dan gaat om de sound is het dan soms best wel leuk om bij de inhoud van het verhaal een nummer te zoeken. Ditmaal kwam ik, met het overzeese avontuur en succes in het achterhoofd, uit bij Bruce Springsteen met (hoe kan het ook anders):

Een fijne week gewenst!

Grtz,

Michael

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *