News

Soundbyte 153: One

27 juli 2014

Ergens tussen halverwege het uitpakken van de auto, ik heb net de verplicht aangeschafte dozen wijn naar de kelder gebracht, en het wegwerken van een lange lijst van todo’s neem ik eerst maar even wat tijd om deze Soundbyte te schrijven. Even mijn gedachten ordenen.
Gisteravond zijn we teruggekomen van een lekkere week in de Cevennes (F), waar we eigenlijk afgesloten van de buitenwereld wat tot rust zijn gekomen. In een klein dorpje zonder Internet of ander digitaal bereik maar met goede terrassen en bijna geen andere toeristen was het goed toeven. Lange wandelingen, veel lekkere kazen en zonovergoten vergezichten vormden daarbij een prachtige achtergrond ;-)

Banne-Fort

Op de terugweg op zaterdag konden we getuige zijn van een snel groeiende file bij Lion met een lengte van ca. 80 kilometer. Interessant om te zien hoeveel mensen nog steeds de immer zwarter wordende zaterdagen nemen als complex begin van hun vakantie.

De wereld is gewoon verder gegaan

En, alhoewel het even fijn was om niet “verbonden te zijn”, is het goed om te zien dat de wereld gewoon doordraait tijdens vakanties. En toen ik gisteravond even rustig zat te browsen, ik was eindelijk weer “connected”, zag ik dat de mannen en vrouwen van de Europese Commissie strak doorgaan met het neerzetten van de EU als “data safe-haven”. Afgelopen donderdag werd een aantal technologie grootmachten met zoekmachines gevraagd om opheldering aan de hand van 26 vragen. Triest dan ook om in de onderliggende verhalen te zien dat Europese google sites misschien links verbergen, maar dat deze met google.com gewoon nog te zien zijn. Sterker nog wanneer je de antwoorden en het gedraai van de grootmachten ziet en vervolgens de reactie van de, vaak in de US gebaseerde, analisten leest, dan zie ik het verder ontwikkelen van een stormfront. Een stormfront met veel mogelijkheden voor Europese bedrijven…

Organisaties zijn geen software

Een van de onderwerpen die regelmatig door mijn hoofd heen schiet is wel de vraag welk deel van een organisatie ontworpen kan worden (in tegenstelling tot organisch en evolutionair gegroeid) en in hoeverre er parallellen bestaan met uitdagingen en oplossingen die we kennen in de software-wereld.
Toen ik de afgelopen week, met het bekende glas goede wijn in de hand, hierover aan het nadenken was, schoten me een aantal opmerkingen door het hoofd die ik de afgelopen tijd heb horen langskomen in gesprekken met collegae. Deze opmerkingen hadden als gemeenschappelijk uitgangspunt dat ze er naar streven om, net als bij modulaire software, interface en implementatie te scheiden. Deze scheiding wordt vervolgens gebruikt om het interface te gebruiken als aanknopingspunt voor nieuwe, alternatieve implementaties. En hoewel het lijkt als of de wendbaarheid van software-systemen hiermee toeneemt, is hiermee eigenlijk de robuustheid en aanpasbaarheid van de software voorspelbaarder geworden. Dit is wat mij betreft dan ook de breuk in de analogie tussen software en organisaties voor wat betreft deze scheiding. Ik denk dat juist de veelkleurigheid van organisaties een onmisbaar deel is van moderne organisaties in plaats van de hiervoor genoemde voorspelbare robuustheid en aanpasbaarheid.
Het zal dan ook niemand verbazen dat ik eenieder hierbij wil oproepen om te blijven streven naar het herkennen en erkennen van ieders unieke bijdrage; onafhankelijk van de rol waarin iemand verkeerd. Interfaces en rollen hebben niet altijd de gehoopte effecten in relaties.

One

En om dit te staven met een muziekstuk heb ik gekozen voor het nummer “One”. Geschreven door de mannen van U2 als pop-song. Niks mis mee en ze hebben er een bescheiden hit mee gehad. Vlak voor zijn dood heeft Johnny Cash ook het nummer nog eens opgenomen: wat een zeggingskracht heeft het nummer daarmee gekregen. Ik heb beide nummers ter illustratie toegevoegd.

Oftewel: hulde aan de veelkleurigheid van organisaties!

Snah

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *