News

Soundbyte 175: Eenvoud

11 januari 2015

Onderuithangend op de bank en met een schuin ook kijkend naar het schaatsen voel ik mij heel eventjes als Youp van het Hek die met een naderende deadline nog een column uit de pen mag schudden. Daarbij gaan mijn gedachten ook meteen uit naar de verschrikkelijke gebeurtenissen in Frankrijk waar tekenaars van het satirisch weekblad Charlie Hebdo het hanteren van de pen met hun leven hebben moeten bekopen. Het jaar 2015 heeft wat dat betreft een valse start gemaakt.
 
Terugkijkend op de week waren er ook mooie momenten waaronder niet in de laatste plaats de Luminis nieuwjaarsbijeenkomst. Zelf kijk ik altijd erg uit naar deze momenten waarop je bij kunt praten met collega’s die je niet dagelijks treft.
 
Een geslaagd weekend ligt alweer bijna achter ons met voor mij als hoogtepunten voor onze oudste dochter de mini elfstedentocht op de kunstijsbaan en voor mijzelf de MTB toertocht in Klarenbeek. Zowel de temperatuur, de wind en de verscheidenheid aan neerslag zorgde ervoor dat ik me op de fiets weer in de herfst waande. Al fietsend moest ik terugdenken aan een pagina uit het Luminis strategie document, en nee dat is niet het enige waar ik op aan denk als ik op de fiets zit, de vier uur dat je zit te trappen biedt tijd voor een scala aan verschillende onderwerpen. Enfin, mijn gedachten dwaalden af naar “Our Goal is to be the best at what we choose to do, and to be famous for it”. Niet in de laatste plaats omdat sport een van de bezigheden is waarin dat streven bij mensen heel duidelijk naar voren komt. Toen ik na een kleine schuiver in de modder welke mede door het afdwalen veroorzaakt werd dacht ik: maar wat betekent dat nou, de beste zijn? Voor mij betekent dat in de eerste plaats de beste van ‘jezelf’ zijn, d.w.z. steeds weer verbetering bij jezelf blijven zoeken. Uiteindelijk ben je in de eerste plaats zelf je grootse tegenstander en de minimale maat waartegen je moet meten. Daarbij is het natuurlijk prachtig wanneer je je kunt laten inspireren door leiders in het veld. 
 
Kijkend naar het schaatsen waar zowel Ireen Wust als Sven Kramer alweer een Europese all-round titel op hun palmares mogen bijschijven bedenk ik mij dat er een mooie analogie zit tussen het schaatsen en het vakgebied waarin wij ons als professionals in begeven. Meer dan bij andere technische sporten is het bij schaatsen de techniek en het vasthouden daaraan die bepalend is voor het succes. Wordt die even losgelaten door net even te hoog te zitten of een te lage frequentie dan resulteert dat onmiddellijk in een minder resultaat. Zo werkt het in ons vakgebied ook. Als professionals staan we voor een aanpak en kwaliteit van werken waarvan we weten dat deze voorwaardelijk zijn voor succes. Het kan soms verleidelijk voelen om op sommige momenten daar concessies op te doen. Voor developers betekent dit veelal introductie van technical debt. Maar uiteindelijk weet een developer net zo goed als een schaatser dat het laten vieren van de standaarden uiteindelijk niet bevorderlijk is voor het resultaat.
 
Eind december ben ik samen met Sander Mak afgereisd naar Londen om daar een cursus van Greg Young te volgen met als over “CQRS, Domain Events, Event Sourcing and how to apply DDD”. Buiten de bijzonder goede uitleg met betrekking tot de genoemde onderwerpen wil ik jullie een kleine door Greg vertelde anekdote niet onthouden. Het gaat over een ontwikkelteam dat op een gegeven moment geconfronteerd wordt met een bug in de applicatie waar een gebruiker tegenaan gelopen was. Nadere inspectie leert dat het een edge case betrof welke bijzonder kostbaar bleek om op te lossen. Besloten werd het geval niet in de code op te lossen, maar de gebruiker te compenseren en iPod te kopen om deze te geven aan de eerstvolgende gebruiker die hinder van de betreffende bug zou ondervinden. Elke keer wanneer er een nieuwe ontwikkelaar in het team kwam en deze in de code tegen de betreffende situatie aanliep werd gewezen op de eerste generatie iPod die inmiddels al jaren op de kast stond wachtend op de volgende gebruiker die tegen de foutsituatie aan zou lopen. Anno 2014 staat de iPod er nog steeds en is inmiddels een collectors item geworden. Dit is illustratief voor de standaard reflex waar ‘wij ontwikkelaars’ mee geboren zijn, de reflex van het dicht willen timmeren van iedere mogelijke situatie danwel alles in code op willen lossen. Uiteindelijk is het wel / niet repareren in dit soort situaties een business beslissing en geen vanzelfsprekendheid. 
 
Muziek
 
Alles draait om de eenvoud, dat is wat het Goede doel in 1983 zong en daarmee de 5e plaats in de Nederlandse hitlijsten haalde. Dit liedje komt regelmatig op in mijn hoofd, met name wanneer ik code schrijf of probeer te begrijpen. Speel het liedje eens af wanneer je op het punt staat granulariteitsbeslissingen te nemen bij het definiëren van modules of bij het introduceren van een nieuwe generalisaties. Vaak blijkt het kijkend naar de requirements eenvoudiger te kunnen dan waar we in eerste instantie toe geneigd zijn. 
 
Of om met Albert Einstein te spreken “If you can’t explain it simply, you don’t understand it well enough”.
 
Een fijne week allemaal!
 
Xander

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *