News

Soundbyte 177: Go!

26 januari 2015

Sinds mijn eerste keer in de sneeuw was ik verkocht en afgelopen week was het weer zo ver. Een week lang zweven op en naast de piste. Lekker eten, drinken en gewoon genieten.

Maar eerst toch even iets korts over mijn nieuwe leaseauto: Lane assist is absoluut heerlijk. Ik had niet verwacht dat ik dat zo prettig zou vinden, maar ik kan het iedereen aanraden tijdens zo’n lange rit over de Duitse snelwegen, wanneer de “stau” niet te veel de kop op doet. Het werkte erg ontspannend dat een auto met je mee denkt en kleine correcties voor je maakt. Het geeft ook een ontzettend veilig gevoel.

altArVFcLFVD2hGyI4XrwAyBakeezg7hjXiM6G7rcF7f4Ms

Enfin.

Na een rit van 10 uur, waren we dit jaar in Saalbach belandt. De dag van aankomst sneeuwde het heerlijk en na een rondje te hebben gemaakt door het dorp hadden we de drukste après-ski bar, het meest typisch Oostenrijkse restaurantje en de makkelijkste route naar de liften gevonden. De beste voorbereiding voor de eerste heerlijke dag van de berg af suizen tot de welverdiende Paulaners voor je op de bar staan en je met een voldaan gevoel de dag kan nabespreken om te kijken hoeveel hoogtemeters je hebt afgelegd. Snel daarna is het tijd voor een goede schnitzel en lekker naar bed, want dit is de enige vakantie waar je standaard de wekker om 7 uur zet om de eerste in de lift te zijn (De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het me slechts een enkele keer, 3 jaar geleden, is gelukt om de eerste in de lift te zijn).

Toen ik van het prachtige uitzicht zat te genieten vanuit de lift, ging ik verbanden leggen. Zo kwam ik tot het inzicht dat Luminis een snowboarder zou zijn. Geen skiër.

De stereotype skiër

Procedureel, netjes en soms wat te beheerst naar beneden. Vasthoudend aan gebaande paden, verliefd op geprepareerde pistes en het voorspelbare daarvan. Voordat van de piste afgegaan wordt, lijkt ieder bochtje uitgedacht en gepland. Wanneer het niet volledig volgens die planning loopt, wordt er stil gestaan en opnieuw gekeken. Exact dezelfde piste opnieuw plannen, omdat dat is hoe het werkt. Hoewel het onmogelijk is om vooraf exact in te zien waar je naartoe gaat, lijken kleine iteraties en correcties niet aan de stereotype skiër besteed.

Dan is er ook de technisch zeer capabele skiër die gedwongen naar beneden gaat over de buckelpistes. De bochten volgen kort na elkaar om de harde heuvels in de piste, volgens een ogenschijnlijk vast patroon. Strak in het skipak, met een bondkraagje en een goede gekamde snor. In een grote groep in een rij achter elkaar naar beneden, zo snel als de langzaamste in de groep.

De stereotype snowboarder

De snowboarder geniet het meest van de plekken waar niemand is geweest. Strepen trekken door de poedersneeuw. Laag door de knieën om eventuele onverwachte hobbels op te vangen. Gericht op snel corrigeren waar nodig, zodat de typische skiërs niet te erg schrikken wanneer de snowboarder voorbij blaast. Wanneer alle skiërs midden op de piste aan het klungelen zijn, neemt de snowboarder genoegen met de anderhalve meter zachte sneeuw die over is gebleven aan de rand van de piste. Die anderhalve meter gebruiken we om efficient en snel naar beneden te komen, omdat het midden van de piste reeds  Fijn zittende kleding met een jas als het koud is en zonder jas wanneer het dat niet is. In kleine groepjes bewegen ze zich over de piste, elkaar opjagend om meer te doen, sneller te zijn en vooral opletten of iedereen de eindstreep haalt.

Wij, de boarders

DCIM100GOPROLuminis is een snowboarder. Wij pakken technologieën op om te komen waar nog niemand is geweest en vertellen anderen hoe mooi het daar was en dat je daar moet zijn geweest. Omdat wij laag door de knieën zitten, kunnen we de technische hobbels opvangen. We willen nieuwe dingen ontdekken, nieuwe sporen trekken. De gebaande paden maken wij breder of we vinden shortcuts om beter, veiliger en sneller tot ons doel te komen.

Natuurlijk hebben wij ook behoefte aan procedures, maar dat moet vooral ons plezier en de efficiëntie niet bederven. Wij pakken die anderhalve meter aan de rand waar anderen niet durven te komen uit angst ergens naast te vallen.

We werken het beste in lean, mean coding teams. Kijkend naar elkaar; Wat voor coole dingen de anderen hebben gedaan, om van te leren en om te zorgen dat we de eindstreep halen. Kortom: Go!

 

Call for papers

Nog een week om jouw coole dingen te laten zien en te delen. Laten zien dat het slim is om met TypeScript en AngularJS mobiele apps te bouwen? Laten zien dat dat het coachen in het Scrum proces middels een spel kan? Neurale netwerken gebruiken om profiling en recommendation te versimpelen? Of laat jij de plannen zien voor de eerste HoloLens UI die de wereld gaat veranderen?

We hebben nog tot vrijdag om in de pen te klimmen en de ideeën op papier te zetten die laten zien dat wij snowboarders zijn. Te laten zien waar je off-piste moet gaan en waar je shortcuts kunt nemen. Bang voor niemand, al helemaal niet voor technologie. Go!

 

Gezien de HoloLens en dat coole filmpje, hier het nummer dat er bij hoort. (http://www.microsoft.com/microsoft-hololens/en-us)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *