News

Soundbyte 23: Sociaal maatschappelijke groei ?

19 december 2011

Sorry, this entry is only available in Nederlands.

Zaterdagavond was het kerstdiner van Luminis Apeldoorn. Of het laatste kerstdiner van Luminis KIS zo je wilt. Een plezierige traditie, die dit jaar op een – vond ik -  erg mooie lokatie plaatsvond. Ik zat op zeker moment naast Krista, die me enthousiast vertelde dat ze het hardstikke leuk vond dat Luminis zoiets organiseert voor haar medewerkers. Dat helpt, om ook mijn eigen blik te verfrissen na een kleine 20 kerstdiners door de jaren heen: het is helemaal niet ‘gewoon en vanzelfsprekend’. Soort van ‘An open mind for a different view’ ;-). En zie daar ons eerste “clubblad”, zoals Jan Willem het aankondigde. Toen ik het uitgelezen had, zag ik de grote lijn: het naar buiten treden met wat wij kunnen. En dat is iets om niet te onderschatten, zowel wat wij kunnen met elkaar als het belang om dat te ook echt te laten zien. Wat verder natuurlijk opvalt in het blad ‘Conversing Worlds’ is het uitgebreide gebruik van de QR-code. Ik heb ze niet allemaal uitgeprobeerd, maar ik miste de ‘Vind ik leuk (duimpje)’.

Van het weekend heb ik me verder nog bezig gehouden met een oude liefde, namelijk Science Fiction film kijken. Het was een vrij nieuwe film, Cargo, relatief low-budget en Zwitsers (?!). Niet onverdienstelijk, zich afspelend in een context van een niet meer bewoonbare aarde. Volledig terzijde: ik heb de blueray versie van de originele 3 StarWars films recentelijk gekocht, en daar ga ik in de kerstvakantie van genieten. Dit alles associeerde naar de Star Trek serie, die in haar tijd in televisieland bijzonder vooruitstrevend was. Iets met de eerste vrouw en ook de eerste donkere man in de cast, meen ik me te herinneren. Dat was niet het enige vooruitstrevende. In Stardate 2200-zoveel hebben we een utopisch schone aarde en zijn we met ons allen van geld af als een essentieel middel om de economie draaiende te houden. Dus na ruilhandel kwam geld, en na geld komt ‘… service to society’ meen ik dat Jean Luc Picard een keer heeft uitgelegd? Eurocrisis, welke eurocrisis 😉 ?

Dat brengt me op Facebook (en andere sociale netwerken). De laatste tijd ben ik met meer dan gemiddelde interesse aan het lezen en scannen wat er zoal op internetvlak (interprise!) gebeurt. Recentelijk heeft Facebook de ‘Timeline‘ uitgebracht. Het is ergens een “logische” doorontwikkeling van het gebruikersprofiel. Ten slotte, als je in plaats van een gebruikernaam met wachtwoord, een profiel opneemt met je foto, liefhebberijen en wat je nu actueel bezig houdt,  waarom dan niet je hele doopceel pubiceren?  De nodige discussies zijn hierover al gevoerd. En in het bijzonder ook de nodige voorzichtige kritiek: beste gebruiker, ben je je bewust dat je jouw Timeline openstelt voor mensen die ooit in het verleden ook aan je verbonden waren? Weet je echt zeker dat je zaken publiceert op het niets-vergetende-internet waar je eenieder recht bij in de ogen blijft kijken?

Nu probeer ik oprecht mijzelf het motto van JW (‘An open mind …’) voor te houden. Iedere keer als ik mijzelf betrap op beoordelen, tegen een norm aanhouden, laat staan veroordelen, dan probeer ik er op een andere manier naar te kijken. Stel jezelf de vraag: in de organische groei van onze virtuele sociale maatschappij, is het daarin niet denkbaar dat juist de persoonlijke transparantie het grote Goed is (met een hoofdletter)? Bekijk hetvolgende eens: een wetmatigheid van netwerken is dat hoe groter ze worden, de waarde exponentieel toeneemt. En dat daarmee ook de interesse van partijen om aanwezig te zijn op dat netwerk en/of er wat mee te doen, navenant toeneemt. Zo heeft Air France KLM bedacht dat je als business class reiziger de optie krijgt om het profiel van de andere business class reizigers (die dat toestaan) te bekijken en aan te geven naast wie je wilt zitten. Als je dit concept en de gedachten erachter doortrekt, wie zal dan zeggen of het niet zover gaat komen dat onze sociale interactie in zeer grote mate beïnvloed gaat worden door wie je bent en wat je doet, zoals verzameld in je profiel (Timeline)? Of dat “community service” plotseling veel dichterbij komt omdat we vraag en aanbod van kennis/ervaring enerzijds en behoeften in de maatschappij anderszijds gaan matchen via profiling en recommendation? En misschien wel zonder er geld voor te vragen?

Ik eindig dan ook met een hommage aan de schrijver Gene Roddenberry en de makers van de originele StarTrek serie (1966), met hun ‘Where no man has gone before …’. Hierbij de openingstune die voor vele Science Fiction liefhebbers nog steeds als nostalgische muziek in de oren klinkt:

Kijk ze! TonZaterdagavond was het kerstdiner van Luminis Apeldoorn. Of het laatste kerstdiner van Luminis KIS zo je wilt. Een plezierige traditie, die dit jaar op een – vond ik -  erg mooie lokatie plaatsvond. Ik zat op zeker moment naast Krista, die me enthousiast vertelde dat ze het hardstikke leuk vond dat Luminis zoiets organiseert voor haar medewerkers. Dat helpt, om ook mijn eigen blik te verfrissen na een kleine 20 kerstdiners door de jaren heen: het is helemaal niet ‘gewoon en vanzelfsprekend’. Soort van ‘An open mind for a different view’ ;-). En zie daar ons eerste “clubblad”, zoals Jan Willem het aankondigde. Toen ik het uitgelezen had, zag ik de grote lijn: het naar buiten treden met wat wij kunnen. En dat is iets om niet te onderschatten, zowel wat wij kunnen met elkaar als het belang om dat te ook echt te laten zien. Wat verder natuurlijk opvalt in het blad ‘Conversing Worlds’ is het uitgebreide gebruik van de QR-code. Ik heb ze niet allemaal uitgeprobeerd, maar ik miste de ‘Vind ik leuk (duimpje)’.

Van het weekend heb ik me verder nog bezig gehouden met een oude liefde, namelijk Science Fiction film kijken. Het was een vrij nieuwe film, Cargo, relatief low-budget en Zwitsers (?!). Niet onverdienstelijk, zich afspelend in een context van een niet meer bewoonbare aarde. Volledig terzijde: ik heb de blueray versie van de originele 3 StarWars films recentelijk gekocht, en daar ga ik in de kerstvakantie van genieten. Dit alles associeerde naar de Star Trek serie, die in haar tijd in televisieland bijzonder vooruitstrevend was. Iets met de eerste vrouw en ook de eerste donkere man in de cast, meen ik me te herinneren. Dat was niet het enige vooruitstrevende. In Stardate 2200-zoveel hebben we een utopisch schone aarde en zijn we met ons allen van geld af als een essentieel middel om de economie draaiende te houden. Dus na ruilhandel kwam geld, en na geld komt ‘… service to society’ meen ik dat Jean Luc Picard een keer heeft uitgelegd? Eurocrisis, welke eurocrisis 😉 ?

Dat brengt me op Facebook (en andere sociale netwerken). De laatste tijd ben ik met meer dan gemiddelde interesse aan het lezen en scannen wat er zoal op internetvlak (interprise!) gebeurt. Recentelijk heeft Facebook de ‘Timeline‘ uitgebracht. Het is ergens een “logische” doorontwikkeling van het gebruikersprofiel. Ten slotte, als je in plaats van een gebruikernaam met wachtwoord, een profiel opneemt met je foto, liefhebberijen en wat je nu actueel bezig houdt,  waarom dan niet je hele doopceel pubiceren?  De nodige discussies zijn hierover al gevoerd. En in het bijzonder ook de nodige voorzichtige kritiek: beste gebruiker, ben je je bewust dat je jouw Timeline openstelt voor mensen die ooit in het verleden ook aan je verbonden waren? Weet je echt zeker dat je zaken publiceert op het niets-vergetende-internet waar je eenieder recht bij in de ogen blijft kijken?

Nu probeer ik oprecht mijzelf het motto van JW (‘An open mind …’) voor te houden. Iedere keer als ik mijzelf betrap op beoordelen, tegen een norm aanhouden, laat staan veroordelen, dan probeer ik er op een andere manier naar te kijken. Stel jezelf de vraag: in de organische groei van onze virtuele sociale maatschappij, is het daarin niet denkbaar dat juist de persoonlijke transparantie het grote Goed is (met een hoofdletter)? Bekijk hetvolgende eens: een wetmatigheid van netwerken is dat hoe groter ze worden, de waarde exponentieel toeneemt. En dat daarmee ook de interesse van partijen om aanwezig te zijn op dat netwerk en/of er wat mee te doen, navenant toeneemt. Zo heeft Air France KLM bedacht dat je als business class reiziger de optie krijgt om het profiel van de andere business class reizigers (die dat toestaan) te bekijken en aan te geven naast wie je wilt zitten. Als je dit concept en de gedachten erachter doortrekt, wie zal dan zeggen of het niet zover gaat komen dat onze sociale interactie in zeer grote mate beïnvloed gaat worden door wie je bent en wat je doet, zoals verzameld in je profiel (Timeline)? Of dat “community service” plotseling veel dichterbij komt omdat we vraag en aanbod van kennis/ervaring enerzijds en behoeften in de maatschappij anderszijds gaan matchen via profiling en recommendation? En misschien wel zonder er geld voor te vragen?

Ik eindig dan ook met een hommage aan de schrijver Gene Roddenberry en de makers van de originele StarTrek serie (1966), met hun ‘Where no man has gone before …’. Hierbij de openingstune die voor vele Science Fiction liefhebbers nog steeds als nostalgische muziek in de oren klinkt:

Kijk ze! Ton

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *