News

Soundbyte 240 : Learning to Fly

17 april 2016

Deze ochtend heb ik genoten van mijn dochter van bijna 4. Het buurmeisje aan de overkant, van dezelfde leeftijd, kan net fietsen zonder zijwieltjes. Dus het was niet zo vreemd dat zij dat dus ook wilde. Niet zo’n lange tijd geleden hadden we al een poging gewaagd, maar zonder al te veel succes. Vanochtend voelde ik het al gelijk. Hoewel ik haar nog in de kraag van haar jas vast had, kon ze al goed haar balans houden. Dit ging al gauw naar de capuchon en vervolgens rende ik er alleen nog maar naast. Na een keer of vijf de straat op en neer, zonder brokken, geloofde ik het wel. Ik kon de camera pakken en trots zijn. 

We hebben binnen Luminis (Apeldoorn) niet veel ‘junior’ mensen, die nog bij de kraag gehouden moeten worden. Het sluit echter wel goed aan, bij wat we bijvoorbeeld allemaal doen met de leerplatformen. René Janssen heeft in de afgelopen Conversing Worlds ook zo’n mooi stuk geschreven over ‘the hole in the wall’. Waar zijn we, als mensen, allemaal niet toe in staat op het gebied van leren en ontwikkelen met een beetje hulp en aanmoediging. Maar ook door onze eigen gedrevenheid en toewijding. 

Als ik aan dit laatste denk, denk ik automatisch aan Luminis. De gedrevenheid van de mensen binnen onze club is echt bijzonder. Dit zie je lang niet altijd terug in de organisaties waar we voor worden ingehuurd of mee samenwerken. Maar het werkt wel als doping voor de mensen om ons heen. Zij halen voordeel uit onze passie en we creëeren daardoor meerwaarde voor onze opdrachtgever.  

Maar ook binnen Luminis hebben we dan iets meer nodig. Niet alleen die ‘drive’ en nieuwsgierigheid naar ontdekken en ontwikkelen. Ook wij hebben iemand nodig die ons aanmoedigt en vraagt wat we er verder mee kunnen/willen. Hierdoor blijven we betrokken bij elkaar en bij de technieken en technologieën. Dit doen we al op een goede manier door de Brain-upgrades en door andere technische sessies. Maar dit neemt niet weg dat we ook op het gebied van onze projecten en ons gedrag bij opdrachtgevers best onder de loep nemen en met elkaar bespreekbaar houden. 

Sinds begin dit jaar doe ik opdrachtmanagement voor 6 collega’s van Apeldoorn. Een welkome en leuke afwisseling van mijn dagelijkse werkzaamheden. Het brengt me dichter bij deze hen, doordat ik beter inzicht krijg wat ze precies doen, maar ook vaak te horen krijg wat ze drijft. Deze ondelinge binding geeft ons als organisatie meer kracht. Het is prettig om even afstand te nemen, te kijken wat je doet en dit uit te leggen en te onderbouwen naar een ander. Je verandert voor je zelf het perspectief even en krijgt hierdoor andere en misschien wel betere inzichten. Dit kan op je eigen persoonlijke vlak zijn, maar ook op het functioneren van een organisatie. 

Door van elkaar te leren, dit te delen en elkaar scherp houden op resultaten, komen we als organisatie alleen nog maar verder. 

Misschien is vliegen een beetje te veel gevraagd. Het is in ieder geval wel een super nummer en een geweldige videoclip.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *