News

SoundByte 247: Brothers in Arms

29 mei 2016

Twee weken na de prachtige prestatie van Max Verstappen, stond vandaag de Grand Prix van Monaco op het programma van de Formule 1. Na de teleurstellende kwalificatie van de dag ervoor, lonkten er toch kansen voor nog altijd kersverse RedBull coureur. Een bijzonder regenachtige ochtend had het circuit in een waterbaan veranderd. Een uitgelezen kans om van achter aan het veld op te stomen naar voren. Dat weer brengt naar mijn idee toch altijd de ‘echte’ coureurs naar boven. En zo gebeurde het ook. Na het eerste kwart van de race, klokte Max de snelste rondetijden en had hij weer prima inhaalmanoeuvres op zijn naam gezet. Helaas eindigde zijn race na 34 van de 78 in de vangrail, door een klein remfoutje en een nog steeds natte baan. Het werd voor RedBull zelfs een race om snel te vergeten. Teamgenoot Ricciardo, die lange tijd aan de leiding reed, zag zijn eerste positie in rook opgaan, door een mislukte pitstop. Daardoor kwam hij achter Hamilton weer de baan op en zag geen kans op inhalen, in de smalle straten van het circuit van Monaco.

Er zullen dus wel heel wat zure gezichten te zien zijn geweest bij het team van Christian Horner. En dat terwijl er een prima 2e plaats is binnen gehaald en het gat met het Mercedes team aanzienlijk is gedicht. Toch wel positieve dingen om als collega-rijders mee te nemen naar de volgende race.

Projectgerichte structuren loslaten

Sinds een paar weken is Arjan Snoek, van Luminis Arnhem, toegevoegd aan het Uitingen Infrastructuur team, waar ik nu een klein jaar ook deel van uitmaak. Hij draaide al een tijdje mee bij Stater, maar dan in een van de andere uitingen teams. Ik moet zeggen dat ik erg blij ben met deze uitbereiding. En niet alleen op het technische vlak, maar ook als persoon die Scrum/Agile goed uitdraagt. 

Stater heeft een dik jaar geleden de ‘ommezwaai’ naar Agile gemaakt en dit heeft, zoals bij veel organisaties, nog al eens wat voeten in de aarde. Een hoop mensen hebben moeite om de projectgerichte structuren los te laten en te denken in korte iteratieve oplevermomenten van ‘features’.

Toen ik bij dit team kwam, waren de basis scrummiddelen wel op hun plaats. Dagelijkse stand-up, 2-wekelijkse sprints met een demo en een retrospective. Daarnaast elke week een sessie om de backlog te bekijken en verder te verfijnen. Maar toch voelde dit meer als het verplicht afdraaien van nummertjes, als een middel om je team efficiënt waarde te laten toevoegen aan je organisatie. Er werd weinig of niets gedaan met punten uit de retro en de backlog stond vol met onduidelijke, verouderde of onzinnige userstories.

Agile

We zijn nu een pad ingeslagen, waarin we beter met Agile kunnen omgaan. Zodat we als team kunnen verbeteren en beter kunnen inzien wat we moeten doen en hoeveel werk het is om dit goed te kunnen doen. Maar we moeten scherp blijven. Nog altijd wordt te makkelijk gedaan over te verzetten werk. Je kan pas zeggen wanneer je klaar bent, als je weet waaraan het moet voldoen. Het is een gigantische valkuil, maar we lijken er toch met zijn allen toch steeds weer in te trappen. Hierdoor struikelen we in de sprint over alle bevindingen, die we schijnbaar niet hadden kunnen voorzien. 

Ik denk dat Arjan en ik als ambassadeurs van Luminis een mooie taak hebben. Niet alleen maar goede techneuten en ervaren engineers, maar ook als mensen die deze organisatie verder kunnen helpen met hun ontwikkeling op het gebied van Agile. 

Als Sound, bij deze Byte een prachtig sfeervol nummer van Dire Straits.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *