News

Soundbyte 27: The Change Function

15 januari 2012

Sorry, this entry is only available in Nederlands.

Heb je je wel eens afgevraagd waarom je achter de computer zit, maar voor de tv? Het schijnt zo te zijn dat je achter een apparaat zit, wanneer je er actief mee bezig bent.

CES

Afgelopen week vond in Las Vegas de CES plaats: de jaarlijkse beurs waar fabrikanten hun nieuwste en coolste technologische snufjes demonstreren. Vorig jaar was de 3D-TV hetgeen dat hèt zou worden. Persoonlijk vind ik het maar gedoe. Je hebt een speciale bril nodig, en na een paar minuten kijken was bij mij het wauw-effect alweer weg. Bovendien moet ik me concentreren om het effect goed te blijven zien. Dit terwijl een film kijken iets is wat je passief doet, je zit tenslotte voor de TV. Toen ik zo’n 2 jaar geleden de film Avatar in de bioscoop zag, had 3D-film voor mij dan ook direct afgedaan. Ik was er van overtuigd dat het in z’n huidige vorm niks zou worden. Een hoop discussies heeft dat opgeleverd. En toen was het vorig jaar op de CES opeens hotter dan hot…

The Change Function

Een aantal jaar terug las ik het boek The Change Function. In dit boek wordt een ‘functie’ beschreven, waarmee je bepaalt of een nieuwe technologie kans heeft om succesvol te worden. Dit is het geval, wanneer de technologie meer pijn/problemen wegneemt dan dat het kost om hem te gebruiken. Of zoals de schrijver het neerzet:

The Change Function: Æ’(user crisis vs. total perceived pain of adoption)

De schrijver stelt overigens dat veel fabrikanten er een hele andere visie op na houden. Ze menen dat wanneer je een technologie maar flink promoot en steeds goedkoper maakt, het vanzelf een succes wordt. Dit lijkt soms eventjes te werken, maar over het algemeen sterft het gebruik van de technologie uit. Hetgeen ook met 3D-film/tv in z’n huidige vorm aan het gebeuren is. Het kost moeite om te gebruiken, terwijl het feitelijk geen enkel probleem oplost. Dit jaar hebben de meeste van de nieuw gepresenteerde TV’s op de CES geen 3D-functie.
The Change Function is ook in ons dagelijks werk toe te passen. Natuurlijk is nieuwe technologieën gebruiken hetgeen we allemaal het leukst vinden en het liefst doen. Maar het is alleen zinvol als je er een bestaand probleem van een klant mee oplost. En wel op zo’n manier dat het meer pijn wegneemt dan oplevert. Pijn kan hierbij van alles zijn. Je kunt denken aan geld. Maar ook leercurve, acceptatie en politiek kunnen bijvoorbeeld een rol spelen.

Nieuwjaarsbijeenkomst

Afgelopen donderdag heb ik me weer goed vermaakt op de nieuwjaarsbijeenkomst. Ik hecht persoonlijk veel waarde aan deze bijeenkomsten, waar je weer even bij kunt praten met de collega’s die je iets minder vaak ziet. Ik vond het erg prettig te horen dat Luminis het komend jaar vol vertrouwen (maar op z’n hoede) tegemoet gaat. Volgens mij is dat vertrouwen geheel terecht. Naast dat ik mijn collega’s qua kennis en kunde erg hoog heb zitten, vind ik vooral de werkmentaliteit echt geweldig. Volgens mij ligt er voor dat soort mensen altijd werk genoeg.

En tot slot

Een stukje muziek dat weinig met al het bovenstaande te maken heeft, maar des te meer met mijn afgelopen week. Vrijdag was ik bij een concert van James Vincent McMorrow, een Ierse singer-songwriter die ik tot vorige week niet kende. Ik moest er even aan wennen, voornamelijk doordat hij bijna alle nummers met kopstem zingt. Maar voordat het m’n irritatiegrens kon bereiken, kwam ik gelukkig tot inzicht; wat een fantastisch mooie muziek…

Tim!Heb je je wel eens afgevraagd waarom je achter de computer zit, maar voor de tv? Het schijnt zo te zijn dat je achter een apparaat zit, wanneer je er actief mee bezig bent.

CES

Afgelopen week vond in Las Vegas de CES plaats: de jaarlijkse beurs waar fabrikanten hun nieuwste en coolste technologische snufjes demonstreren. Vorig jaar was de 3D-TV hetgeen dat hèt zou worden. Persoonlijk vind ik het maar gedoe. Je hebt een speciale bril nodig, en na een paar minuten kijken was bij mij het wauw-effect alweer weg. Bovendien moet ik me concentreren om het effect goed te blijven zien. Dit terwijl een film kijken iets is wat je passief doet, je zit tenslotte voor de TV. Toen ik zo’n 2 jaar geleden de film Avatar in de bioscoop zag, had 3D-film voor mij dan ook direct afgedaan. Ik was er van overtuigd dat het in z’n huidige vorm niks zou worden. Een hoop discussies heeft dat opgeleverd. En toen was het vorig jaar op de CES opeens hotter dan hot…

The Change Function

Een aantal jaar terug las ik het boek The Change Function. In dit boek wordt een ‘functie’ beschreven, waarmee je bepaalt of een nieuwe technologie kans heeft om succesvol te worden. Dit is het geval, wanneer de technologie meer pijn/problemen wegneemt dan dat het kost om hem te gebruiken. Of zoals de schrijver het neerzet:

The Change Function: Æ’(user crisis vs. total perceived pain of adoption)

De schrijver stelt overigens dat veel fabrikanten er een hele andere visie op na houden. Ze menen dat wanneer je een technologie maar flink promoot en steeds goedkoper maakt, het vanzelf een succes wordt. Dit lijkt soms eventjes te werken, maar over het algemeen sterft het gebruik van de technologie uit. Hetgeen ook met 3D-film/tv in z’n huidige vorm aan het gebeuren is. Het kost moeite om te gebruiken, terwijl het feitelijk geen enkel probleem oplost. Dit jaar hebben de meeste van de nieuw gepresenteerde TV’s op de CES geen 3D-functie.
The Change Function is ook in ons dagelijks werk toe te passen. Natuurlijk is nieuwe technologieën gebruiken hetgeen we allemaal het leukst vinden en het liefst doen. Maar het is alleen zinvol als je er een bestaand probleem van een klant mee oplost. En wel op zo’n manier dat het meer pijn wegneemt dan oplevert. Pijn kan hierbij van alles zijn. Je kunt denken aan geld. Maar ook leercurve, acceptatie en politiek kunnen bijvoorbeeld een rol spelen.

Nieuwjaarsbijeenkomst

Afgelopen donderdag heb ik me weer goed vermaakt op de nieuwjaarsbijeenkomst. Ik hecht persoonlijk veel waarde aan deze bijeenkomsten, waar je weer even bij kunt praten met de collega’s die je iets minder vaak ziet. Ik vond het erg prettig te horen dat Luminis het komend jaar vol vertrouwen (maar op z’n hoede) tegemoet gaat. Volgens mij is dat vertrouwen geheel terecht. Naast dat ik mijn collega’s qua kennis en kunde erg hoog heb zitten, vind ik vooral de werkmentaliteit echt geweldig. Volgens mij ligt er voor dat soort mensen altijd werk genoeg.

En tot slot

Een stukje muziek dat weinig met al het bovenstaande te maken heeft, maar des te meer met mijn afgelopen week. Vrijdag was ik bij een concert van James Vincent McMorrow, een Ierse singer-songwriter die ik tot vorige week niet kende. Ik moest er even aan wennen, voornamelijk doordat hij bijna alle nummers met kopstem zingt. Maar voordat het m’n irritatiegrens kon bereiken, kwam ik gelukkig tot inzicht; wat een fantastisch mooie muziek…

Tim!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *