News

Soundbyte 272: Human Nature

4 december 2016

Met de laatste brokken speculaas nog voor me heb ik het Sinterklaasweekend alweer achter de rug. Ook dit jaar ben ik weer veel te laat begonnen met het bedenken van kado, gedicht en surprise. Natuurlijk lijkt het al te leuke idee heel eenvoudig te maken totdat het ook echt af moet. Wat in het hoofd zo makkelijk leek, blijkt in de praktijk een flink stuk lastiger. Sommige dingen willen gewoon niet wat ik wil (heb ik normaal nooit last van …). In plaats van idee te veranderen houd ik er juist aan vast. Ik moet zeggen voor de bouw van mijn eerste racewagen is deze nog niet eens verkeerd. Op pakjesavond is er dan toch de spanning of het idee en alle goede bedoelingen (en vileine sneren) ook zo overkomen als van tevoren bedacht. Natuurlijk gaat het eigenlijk niet om de kado’s maar om de gezelligheid en dat je merkt dat er aandacht voor elkaar is. Een mooi geschreven gedicht waarin je in een paar woorden en zinnen wordt beschreven en het afgelopen jaar weer even in herinnering wordt gehaald. Even stilstaan bij wat echt belangrijk is …..
 
Zelf ben ik natuurlijk weer uitermate goed bedeeld. Een prachtige surprise ontvangen van mijn zoon (euhm … de Sint) en in het gedicht beginnen zich al de eerst speldenprikken af te tekenen. Leuk om te merken dat tradities in ere worden gehouden en dat hij zich ook nu weer van zijn beste kant laat zien.  
Trots! Dat belooft nog wat voor de komende pakjesavonden. 
 
Zo tegen het einde van het jaar vinden allerlei gesprekken plaats met klanten. Om contracten te verlengen, input te geven bij het opstellen van projecten en plannen, de vinger aan de pols te houden bij bepalen van budgetten en zo kan ik nog wel even doorgaan. Zo sprak ik vorige week met een mogelijke klant. We kennen elkaar uit ons netwerk. Hij is niet alleen een mogelijke klant maar heeft ook een netwerk wat voor ons interessant kan zijn. Hoe zorg ik ervoor dat hij ons goed kan pitchen in zijn netwerk? Om ons niet te beperken tot wat hij van ons kent, hebben we aan de hand van een aantal trends, ontwikkelingen en voorbeelden onze dienstverlening besproken. Er gebeurden eigenlijk 2 dingen. Eén was dat het voor deze klant moeilijk reproduceerbaar is om aan anderen uit te leggen wat Luminis doet. Het tweede dat opviel, was dat we in het hokje ‘App-bouwer’ waren gestopt. Daar is niets mis mee en is een bekend fenomeen, in een hokje stoppen. Dat doen we zelf ook. We kunnen gewoonweg niet alles apart van elkaar onthouden. Dus we onthouden wat we waarnemen of willen zien. Zeker als de veelheid van mogelijkheden die Luminis kan bieden, overweldigt en we geen leverancier zijn van standaardoplossingen (omdat er geen standaardproblemen zijn). Kortom, work to be done voor onze pitch. 
 
Leuk om onderstaande manier van mannen te laten zien om met hokjes om te gaan …

 
 
Mooie versie van Trijntje om de aard van de mens te bezingen. 

 
 
Fijne week allemaal!
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *