News

Soundbyte 308: Kamperen of Kramperen? Toch maar kamperen dan …

29 augustus 2017

Nu dacht ik dat ik alles goed had afgesloten en helemaal voorbereid op vakantie zou gaan dit jaar. Ik had zelfs de lijst van soundbyte schrijvers en hun datums gecontroleerd, want als je in Spanje bent is het schrijven van een Soundbyte wat minder makkelijk. Dit ondanks het feit dat belbundels nu kunnen worden gebruikt binnen de gehele EU (wat ik, en met mij al mijn gezinsleden, trouwens verschrikkelijk handig vind).

Ondertussen was het soundbyte schema weer aangepast en stond ik toch weer gepland in mijn vakantie. Tja, dat had ik dan weer gemist! Eventjes een kleine vloek en een zucht, maar het is even niet anders: toch maar even aan de schrijverij dus! Ik had expres geen laptop meegenomen, maar een iPad is wel aanwezig. Nu vind ik een iPad een geweldig apparaat, maar het blijft vooral een consumerend apparaat. Toch maar even proberen…

Het onderwerp is snel gevonden: kamperen! Waar onze vakantie afgelopen jaar wat minder succesvol was verlopen (zie http://www.luminis.eu/nl/soundbytes-nl/soundbyte-257-kramperen-kamperen/), zou de vakantie van dit jaar heel anders verlopen. Te beginnen met het uitzoeken van het land. Het moest een land worden waar het niet of vrijwel niet regent. Het enige water wat ik wilde zien zou zich ofwel in het zwembad of de zee bevinden of uit de kraan komen. Spanje leek ons wel wat, daar was ik vroeger met mijn ouders al vaak geweest, en ik kan me vrijwel geen regen herinneren uit die vakanties. Spanje zou het worden.

Oeps, we konden pas op een zwarte zaterdag terecht! Hmm… 800 km om mij heen leek mij wat minder. Als ik een ding geleerd had van mijn vorige vakantie, was dat ik een hekel heb aan files… Ok, we zouden een dag eerder gaan en zo ver rijden als we konden, zodat we de laatste dag (zwarte zaterdag) nog maar een paar honderd kilometer hoeven te rijden. Vrijdag nacht zouden we slapen in pop-up tentjes (ik had er twee mee, naast mijn eigen tent) op een camping ergens onderweg. Daarnaast zouden we een alternatieve route nemen, dus de Route de Soleil zou worden overgeslagen.

En weet je, het plan slaagde ook nog. Op de hele reis slechts een heel klein uurtje in de file gestaan en de camping was zaterdag al op tijd bereikt. Ook de tent was voor het donker al opgezet… de vakantie kon beginnen.

De volgende dag al werd ons duidelijk dat er toch een kleine hiaat in ons plan zat. Als je vraagt om een warm en droog land, dan krijg je ook een warm en droog land. En als er dan ook nog geen bomen rondom je campeerplek staan, die voor enige schaduw zorgen, dan is het wel erg warm in Spanje. Maar ook daar werd al snel wat op gevonden, de camping verkocht schaduw doeken… slim! Of misschien toch wel gehaaid, want op andere campings waren bomen genoeg. Enfin, het schaduwdoek hielp en daar ging het om! Verder met kamperen.

Na een paar dagen kwam er toch regen. Huh? Dat bestond hier toch niet? En met de regen kwamen slakken. En slakken kruipen echt overal op en in. Onze tent en die van de jongens zat echt helemaal vol met slakken. Ik lieg niet als ik zeg dat er wel 20 a 30 slakken op de tent rondslijmden en er zeker wel een stuk of 50 op weg waren naar de tenten. Heel bijzonder … Dat hadden we in Oostenrijk of Kroatië toch niet gezien. Afgelopen nacht werden we geterroriseerd door een egel. Dat maakt een behoorlijk lawaai, kan ik zeggen!

Maar voor de rest was het prima te doen! De regen, de sneeuw (!) en de files die we vorig jaar hebben moeten doorstaan, bleven helemaal weg deze vakantie.

En deze camping heeft ook goed nagedacht over lokaties. Waar we vorig jaar driehoekige plekken tegen kwamen van 70m2 met een boom midden op de plek, was dat hier niet aan de orde. Er zijn simpelweg vrijwel geen bomen en elke plek is exact 100m2. De camping is, net als een gemiddeld Amerikaanse stad, als een matrix aangelegd. Er zijn enkel plekken wat verder of wat dichterbij de toilet of het zwembad of het strand! Of dat mooi of leuk is, is aan de kampeerder. Waar ik lokatie planning vorig jaar zo noodzakelijk achtte, is dat hier wat eenvoudiger. Voor ons IT’ers minder interessant, toch?

Het klinkt allemaal rooskleurig, maar natuurlijk is er van alles mis met de camping; we moeten immers wat te klagen hebben als Nederlander! Zodra wij niet klagen, dan is er echt wat mis!

Ondertussen gaan de laatste paar dagen weer in. Het begint mij alweer te kriebelen. Ik hou elke dag mijn email bij, maar begin nu toch weer plannen te maken voor de eerste week na de vakantie! Langzamerhand krijg ik er wel weer zin in! Ik merk ook dat elke, zichzelf respecterende en niet in Spanje residerende IT’er alweer hard aan het werk is! Volgend jaar toch maar een weekje eerder terugrijden neem ik mezelf voor.

De komende paar weken staan weer vol gepland met Equestic, cursussen en workshops geven voor Luminis Academy. Vandaag belde ook een klant op waar ik een jaartje geleden een salestraject heb gedaan. Allemaal leuke dingen. Tijd tekort, maar wel leuk … Eerst nog even genieten van de laatste paar dagen en dan weer knallen.

Tja, bij een Soundbyte hoort ook een stukje muziek en ik kan mij geen ander stukje voorstellen dan ‘Despacito’, de vakantiehuis van 2017. Die hoor je echt overal en 100 keer per dag.

ondertussen gaat het zachtjes regenen …

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *