News

Soundbyte 351: Someday baby

24 juni 2018

WK

Het zal jullie niet ontgaan zijn, het WK voetbal is begonnen. Alhoewel, mij is het grotendeels ontgaan. Nu het Nederlands team niet deelneemt vind ik er niet zoveel aan. Wat er ook niet aan bijdraagt is dat ik net de NBA series (basketball) heb gekeken. Dan lijkt voetbal zo traag.

Van het WK krijg ik wel mee dat de grote en favoriete teams (volgens de bookmakers: Brazilie, Duitsland, Spanje, Frankrijk) nogal wat moeite hebben met de kleine landen. Ergens zal het zich wel weer gaan herstellen want je weet; voetbal speel je met 22 spelers op een veld van ca. 100 bij ca. 70 meter, met twee goals waarbij Duitsland wereldkampioen wordt.

Rijles

Mijn kinderen hebben rijles. Ze zijn net begonnen en bij hun eerste les sta je trots als ouder langs de kant foto en film te maken als zij hun eerste meters zelf in het grote gevaarte rijden. Heel voorzichtig, in ruime bochten en waarschijnlijk geholpen door de voetbediening van de instructeur, schrijden zij ons voorbij. Na het lesuur weer thuis krijgen we het verhaal in geuren en kleuren te horen van sturen en schakelen en koppelen. De positie op de weg is ineens heel anders als je eerst op een fiets zat. Dat je én op de weg én het andere verkeer moet letten én ook nog moet schakelen én remmen, da’s best wel veel ineens. Dat leek heel anders toen je nog achterin zat en nog niet eens nadacht over zelf rijden. Zo is het vooruitzicht heel leuk, zijn die eerste meters en de eerste les heel spannend en baart oefening kunst en worden we vanzelf onbewust bekwaam. Zeg nou zelf, heb je ook wel eens dat je bijna op de plaats van bestemming erachter komt dat je op de ‘automatische piloot’ hebt gereden? Zijn we hier al!

De lessen van mijn kinderen brengt me ook terug bij mijn ervaring met autorijlessen. Wat ik het allermooiste eraan vond, is de eerste keer dat ik alleen in de auto zat. Geen instructeur naast je of vriend die je de eerste les gaf. Nee, helemaal alleen. De vrijheid die ik toen voelde. Dat je elke weg kunt inslaan die jij wilt, zelf de route kunt bepalen maar ook waar je naartoe wilt …..

Hé, een idee!

Van de week samen met collegae over het vervolg van een intern project gesproken. Het was me gelukkig al eerder opgevallen, ik kom tot ideeën en inzichten door gesprekken met anderen. Doordat ik iets zie of hoor van anderen, wordt bij mij iets losgemaakt waarmee we in gesprek tot iets nieuws komen. Dat zie ik bij anderen ook gebeuren. Een creatief proces dat we samen doormaken. Natuurlijk hoop ik ook autonoom baanbrekende revolutionaire ideeën lukraak uit mijn mouw te schudden. Die zitten ergens natuurlijk ook in me maar ik krijg ze niet altijd voldoende concreet en expliciet naar buiten. Daar heb ik anderen voor nodig. Is dat bijzonder? Ja heel bijzonder maar velen zullen het herkennen dat je samen tot betere ideeën komt. Dus zo ook afgelopen week. Conversing Worlds in practice zeg maar.

Een mooi nummer dat met bovenstaande alles te maken heeft – ik ben er alleen nog niet achter wat. Dus als iemand een idee heeft! Oldschool lekkere rauwe blues in modern jasje! 

Robert Lee Burnside – Someday baby 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *