News

Soundbyte 377: Giant Steps

31 december 2018

Zo. Dit is het laatste wat ik ga doen in 2018 voordat ik aan de oliebollen en bubbels ga. Lekker ontspannen mijn soundbyte schrijven na een aantal rustige dagen om de kerstperiode heen. Het zou voor de hand liggen om de schier eindeloze lijstjes met verwachtingen voor 2019 uit te breiden met een persoonlijke variant , maar dat spreekt me uiteindelijk niet zo aan. Dus dan maar een aantal dingen neerpennen die me op dit moment bezighouden en dan weet je het wel: er zit wel een lijn in, maar deze is soms moeilijk te volgen. Afijn, het zijn rustige dagen, dus dan kun je het altijd nog een keer lezen. Misschien door de muziek hard aan te zetten ter inspiratie.

Plan S en artikel 13 en meer…

De wereld van en door het Internet staat aan de vooravond van een aantal grote beslissingen die allemaal verstrekkende gevolgen hebben. Het lijkt er op dat deze beslissingen niks met elkaar te maken hebben, maar als je goed kijkt naar de achterliggende vraagstukken en de manier waarop politici (zie ook verderop) en lobbyisten hierop reageren, dan zie je hoe het Internet langzaam een nieuwe fase in beweegt. Een fase waarin organisaties en politici proberen grip te krijgen op een ding dat groter is dan ze zelf zijn of in het verleden ooit hebben meegemaakt.

De eerste is “Plan S” (zie ook Wikipedia). Plan S en het achterliggende idee van Open Access moet er toe leiden dat wetenschappelijk onderzoek dat betaald is met overheidsgeld niet meer achter pay-walls of alleen maar in commerciële publicaties terechtkomt. En door het op basis van Creative Commons licenties beschikbaar te stellen, moet er een hele andere dynamiek tussen markt en wetenschap en binnen de wetenschappelijke wereld zelf ontstaan. Mooi zou je zeggen; niet alleen drempels weg en daardoor meer gezamenlijkheid, maar ook toegang tot wetenschap voor minder bedeelde economieën.
Niet helemaal, want de eerste wetenschappers beginnen zich te roeren met vragen als “Waar moet ik publiceren als zodadelijk Nature of The Lancet niet meer bestaan?”. Volgens mij ‘old school’ vragen van mensen die te lang in hun koker hebben gezeten en de waarde en mechanieken van het Internet niet goed overzien en daardoor wantrouwen. Het volgende fragment met een presentatie van Robert Jan Smits, die een belangrijke rol in Plan S speelt, geeft wat meer details:

Daarnaast lopen er discussies over Artikel 13 en netneutraliteit. Beide ingrijpende discussies waar met name politici veel macht hebben over de manier waarop het Internet zich in de toekomst zal ontwikkelen. Artikel 13 is een EU richtlijn inzake auteursrechten in de digitale eengemaakte markt of te wel de vraag hoe om te gaan met het beschermen van auteursrechten op het Internet. De vraag is ontstaan omdat er grote behoefte is aan richtlijnen die beter passen bij de manier waarop het Internet gebruikt wordt vandaag de dag. Helemaal goed, want de bestaande richtlijnen zijn echt achterhaald. De nieuwe richtlijn loopt echter een groot risico om langs het doel heen te schieten doordat er uploadfilters en buitengewoon enge auteursrechtelijke aansprakelijkheidsrichtlijnen gaan ontstaan. Iets waar tegen veel mensen zich tegen verzetten (zie ook de brief van de Electronic Frontier Foundation). Het volgende fragment legt helder uit wat de problemen van Artikel 13 zijn.

Wanneer je dit combineert met de discussies over netneutraliteit, waarin gekeken wordt of bepaalde vormen van traffic commercieel belangrijker zijn dan andere en hoe (grote) Internet providers daarmee mogen omgaan, dan zie je hoe grote lobby-organisaties langzaam maar zeker proberen om de EU naar hun hand te zetten en de ontwikkeling van het Internet te controleren. Dit leidt telkens weer tot inperking en afsluiting van de mogelijkheden van het Internet. Volgens mij een grote risico. Ik ben dan ook benieuwd wat dit betekent in 2019…

Tsja, politici…

De beroepsgroep (of het persoonstype omdat ik vaak denk dat het eens meer een beroep is) van politici spelen steeds vaker een bepalende rol in de ontwikkeling van het Internet. Een rol die ze maar met moeite kunnen invullen door hun dramatische gebrek aan inzicht in de moderne IT-business in het algemeen en het Internet in het bijzonder. Dit filmpje is daar wel een triest voorbeeld van:

Een ander voorbeeld is de beslissing van het UK om een eigen GPS variant te ontwikkelen. Ingegeven door het Brexit-drama heeft men in alle wijsheid besloten dat de UK uit het Galileo project wil stappen en een eigen variant van een positioning system moet hebben (zie ook https://spacenews.com/uk-ends-galileo-talks-says-it-will-explore-a-homegrown-alternative/. Niet alleen ontkent men daarbij de kosten, complexiteit of doorlooptijd, maar wat mij met name stoort is dat geen enkele politicus in het gehele Brexit-proces is opgestaan en heeft nagedacht over de consequenties van hun egoïstische gedrag voor de UK en haar burgers (en in Nederland is het niet veel beter wanneer je terugkijkt op de eindeloze debatten over de dividendbelasting). Alle betrokkenen zijn bang om hun plekje kwijt te raken, neemt beslissingen die ze niet overzien en waar ze al helemaal geen verantwoordelijkheid voor willen hebben. Hmmm…

Muziek die nooit de Top 2000 zal halen

Natuurlijk heb ik de afgelopen dagen met vlagen genoten van de Top 2000. En alhoewel ik een lijstje heb gemaakt met muzieknummers voor deze Soundbyte, kon geen enkel nummer mij inspireren voor een Soundbyte of kwam in de buurt van wat ik wilde schrijven. Dus daarom gisteravond maar lekker achterover geleund met een goeie Bourgogne en een tocht door de platenkast gemaakt. Het volgende nummer is niet voor iedereen, maar wel ongelofelijk lekker: John Coltrane’s Giant Steps. Ogenschijnlijk complex en heel snel, het lijkt net de wereld waarin we leven. Voor de liefhebbers bestaat de volgende link waarin nog eens uitgelegd wordt hoe goed doordacht het eigenlijk is, en daarmee gaat de analogie met de huidige wereld mank. Daar wordt over het algemeen te weinig nagedacht en, veel triester nog, nemen veel te weinig mensen de verantwoordelijkheid voor wat ze doen (zoals het laatste klimaatakkoord)…

Ik wens iedereen een mooi uiteinde, een spetterend begin en een gezond en gelukkig 2019. Ik ga in januari eerst mijn vrouw ophalen uit Belize; dan begint mijn nieuwe jaar…

CU,
Snah

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *