News

Soundbyte 394: Roller Coaster

5 mei 2019

We vieren vandaag onze vrijheid. Gisteravond om acht uur zat ik met m’n jongens voor de tv en dan is twee minuten toch best lang. En ze vonden dat Koning Willem minder goede zin had dan met Koningsdag. Was ook zo. Maar goed, de mannen en vrouwen die hebben gezorgd voor onze vrijheid zijn weer bedankt en dat is maar goed ook!
Vanuit vrijheid die over wereldvrede gaat, is het moeilijk een brug te slaan naar de Luminis context dus je begrijpt, dat is precies wat ik ga doen.

Aan sollicitanten vertel ik vaak over vrijheid bij Luminis en ik merk dat daar altijd erg positief op gereageerd wordt. Voor mij een teken dat ze er waarschijnlijk weinig mee te maken hebben gehad. Het roept herinneringen op van vervelende bazen die zeggen wat je moet doen. Een glimlach kunnen ze niet onderdrukken bij de gedachte dat je dat zometeen bij Luminis allemaal zelf mag bepalen. Snel voeg ik eraan toe dat die vrijheid ook best lastige kanten heeft maar het heeft geen zin meer, het gelukzalige beeld is al gevormd.

Daarna komt de meest gestelde vraag door sollicitanten: ‘Hoe ziet een dag bij Luminis er gemiddeld uit?’ Er schieten dan allemaal mogelijke reacties door me heen. Het liefst schreeuw ik dan: ‘We hebben geen gemiddelde dagen!’ Ik voel dan een vergelijkbare emotie als wanneer een nieuwe collega vraagt om een document template voor een projectplan of hoeveel procent management opslag we rekenen in een offerte. Wacht ff… jij wilde bij Luminis werken omdat we allemaal unieke, uiteenlopende projecten doen en nu wil je al die projecten vangen in een standaard?
Ineens wordt die vrijheid toch best vermoeiend. Soms, als ik heel goed geslapen heb dan beantwoord ik de vraag inhoudelijk. Ik vertel dan dat je zelf een beetje mag bepalen hoe laat je begint en dat er vaak om half één een stukje wordt gewandeld, bijvoorbeeld naar de Jumbo supermarkt of naar het restaurant waar ze lekkere uitsmijters hebben. Ik heb de indruk dat als ik op dat moment een contract op tafel zou leggen, dat er binnen drie seconden een handtekening staat.
Meestal heb ik minder goed geslapen en reageer ik met iets van: ‘Wat jij wil’, gevolgd door… helemaal niks. Op dat moment zou ik zó graag even in iemands hoofd mee willen kijken. Is er een kortstondig verlangen terug naar die vervelende maar duidelijke baas? Of is iemand bezig met precies die vraag: ‘Wat wil ik eigenlijk?’

Vrijheid is prachtig maar hartstikke lastig. Als ik naar de Albert Heijn ga en er is nog één plaats vrij, denk ik: heb ik even mazzel. Als de hele parkeerplaats leeg is, denk ik: mijn god, waar zal ik ‘m neerzetten? En als ik naar een evenement ga en iemand met een geel hesje wijst me waar ik ‘m neer moet zetten, denk ik: ‘Zeg, ik kan echt zelf wel een auto parkeren.’ Vrijheid betekent voor mij dat er minder kaders zijn. Bij Luminis zijn weinig gedragsregels vastgelegd. Dat betekent dat je zelf steeds na mag denken over de kaders die je redelijk lijken. En dan zijn ze ook nog eens in elke (klant)situatie anders. Het goede nieuws is dat er altijd collega’s zijn om dingen mee te bespreken, bijvoorbeeld over je verwonderingen en onzekerheden die je bij die vrijheid er gratis bij krijgt.
Belangrijk is dat we die afspraken in ieder project weer opnieuw met elkaar delen. Dat we durven af te wijken van elke standaard regel, al is het maar omdat er geen standaard is. Inefficiënt? Misschien wel, het zorgt er in ieder geval wel voor dat we elk uniek project op de beste manier aanvliegen.

Here we go, on this rollercoaster life we know..

One Response to Soundbyte 394: Roller Coaster

  1. Jeroen Werner says:

    Life is a rollercoaster .. . never a dull moment .. enjoy every minute of it .. even if you hate some parts of it!

    Great piece René . CU Jeroen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *