News

Soundbyte 40: Zen-navigatie

15 april 2012

Sorry, this entry is only available in Nederlands.

Zen-navigatie zal u waarschijnlijk niets zeggen, tenzij u een fan van de onvolprezen Douglas Adams bent, u weet wel, die van “The Hitchhikers Guide to the Galaxy”. Hij heeft ons onder andere de “Infinite Improbability Drive” geschonken; een aandrijving voor een ruimteschip waarover hij zegt: “passes through every conceivable point in every conceivable universe almost simultaneously,” meaning the traveller is “never sure where they’ll end up or even what species they’ll be when they get there” and therefore it’s important to dress accordingly”.

Dit deed mij denken aan al die mensen met een DomDom in de auto, die vanwege de “schrikkeljaar-bug” ook niet meer wisten waar ze waren of waar ze naar toe gingen. Als deze reizigers bekend waren geweest met het principe van Zen-navigatie was hun reis een stuk interessanter geweest.

Zen-navigatie is afkomstig uit een een ander werk van Douglas Adams: “The Long Dark Teatime Of The Soul”, waarin holistisch detective Dirk Gently de hoofdrol speelt.

Het idee is heel eenvoudig; Dirk Gently zegt (als hij weer eens verdwaald is): “My own strategy is to find a car, or the nearest equivalent, which looks as if it knows where it is going and follow it. I rarely end up where I was intending to go, but often I end up somewhere that I needed to be”

Ik heb deze week de Zen-navigatie zelf ook weer eens uitgetest… Ik reed in de buurt van Apeldoorn, eigenlijk op weg naar huis, en probeerde een auto te vinden die leek te weten waar die naar toe ging. Al snel had er eentje gespot, dus ik er achteraan. Na enig dwalen door de bush kwam ik op een plek waar een paar beklagenswaardige individuen in een druilerig regentje op een zompig grasveldje een buitengewoon genot wisten te peuteren uit het feit dat ze feilloos een balletje met een stok in een flinke plas water konden slaan. U begrijpt het al, het waren “Golfers”.

Golf is een merkwaardige sport. Een sport vol tegenstijdigheden, een sport waarbij het wegslaan van de bal kennelijk belangrijker wordt geacht dan het vermogen om ‘m weer terug te vinden. Een sport waarbij de af te leggen afstanden zo groot zijn dat ze er speciale autootjes voor gemaakt hebben die je vervolgens in een wedstijd niet mag gebruiken, omdat je geacht wordt te lopen! Een sport waarbij een handicap goed is. Een sport waarbij degene die het minste punten scoort, wint. Een sport waarbij je kapitalen aan kleding uit moet geven alleen om er zo slecht mogelijk uit te kunnen zien. Begrijp me goed, ik heb niets tegen golfen; ik houd zelf ook wel van precisie sporten zoals curling, bowls en natuurlijk de schietsport, maar golfen? Ik weet het niet. Het schijnt in een dronken bui door (wie anders!) de Schotten te zijn uitgevonden:

en er is zelfs, als je Billy Connelly mag geloven, ook een duidelijke relatie met de schietsport te bespeuren:

Maar goed, terug naar het druilerige grasveld in de buurt van Apeldoorn en Zen-navigatie…

Nadat ik een tijdje de prestaties van de lokale golfers had aangezien (whack. . .  plons…. whack. . . plons… whack. . . plons…) was ik doorweekt genoeg om de inwendige mens te gaan versterken met een stevige single malt. Ik loop het naburige restaurant binnen en tref daar bijna al mijn collega’s aan die aan het vieren waren dat Luminis 10 jaar bestaat!

Zie hier het nut van Zen-navigatie: ik was niet aangekomen waar ik wilde zijn, maar wel waar ik moest zijn.

Oh ja… hier nog een golf muziekje: www.youtube.com/watch?v=PMAa75LVrKU

HugoZen-navigatie zal u waarschijnlijk niets zeggen, tenzij u een fan van de onvolprezen Douglas Adams bent, u weet wel, die van “The Hitchhikers Guide to the Galaxy”. Hij heeft ons onder andere de “Infinite Improbability Drive” geschonken; een aandrijving voor een ruimteschip waarover hij zegt: “passes through every conceivable point in every conceivable universe almost simultaneously,” meaning the traveller is “never sure where they’ll end up or even what species they’ll be when they get there” and therefore it’s important to dress accordingly”.

Dit deed mij denken aan al die mensen met een DomDom in de auto, die vanwege de “schrikkeljaar-bug” ook niet meer wisten waar ze waren of waar ze naar toe gingen. Als deze reizigers bekend waren geweest met het principe van Zen-navigatie was hun reis een stuk interessanter geweest.

Zen-navigatie is afkomstig uit een een ander werk van Douglas Adams: “The Long Dark Teatime Of The Soul”, waarin holistisch detective Dirk Gently de hoofdrol speelt.

Het idee is heel eenvoudig; Dirk Gently zegt (als hij weer eens verdwaald is): “My own strategy is to find a car, or the nearest equivalent, which looks as if it knows where it is going and follow it. I rarely end up where I was intending to go, but often I end up somewhere that I needed to be”

Ik heb deze week de Zen-navigatie zelf ook weer eens uitgetest… Ik reed in de buurt van Apeldoorn, eigenlijk op weg naar huis, en probeerde een auto te vinden die leek te weten waar die naar toe ging. Al snel had er eentje gespot, dus ik er achteraan. Na enig dwalen door de bush kwam ik op een plek waar een paar beklagenswaardige individuen in een druilerig regentje op een zompig grasveldje een buitengewoon genot wisten te peuteren uit het feit dat ze feilloos een balletje met een stok in een flinke plas water konden slaan. U begrijpt het al, het waren “Golfers”.

Golf is een merkwaardige sport. Een sport vol tegenstijdigheden, een sport waarbij het wegslaan van de bal kennelijk belangrijker wordt geacht dan het vermogen om ‘m weer terug te vinden. Een sport waarbij de af te leggen afstanden zo groot zijn dat ze er speciale autootjes voor gemaakt hebben die je vervolgens in een wedstijd niet mag gebruiken, omdat je geacht wordt te lopen! Een sport waarbij een handicap goed is. Een sport waarbij degene die het minste punten scoort, wint. Een sport waarbij je kapitalen aan kleding uit moet geven alleen om er zo slecht mogelijk uit te kunnen zien. Begrijp me goed, ik heb niets tegen golfen; ik houd zelf ook wel van precisie sporten zoals curling, bowls en natuurlijk de schietsport, maar golfen? Ik weet het niet. Het schijnt in een dronken bui door (wie anders!) de Schotten te zijn uitgevonden:

en er is zelfs, als je Billy Connelly mag geloven, ook een duidelijke relatie met de schietsport te bespeuren:

Maar goed, terug naar het druilerige grasveld in de buurt van Apeldoorn en Zen-navigatie…

Nadat ik een tijdje de prestaties van de lokale golfers had aangezien (whack. . .  plons…. whack. . . plons… whack. . . plons…) was ik doorweekt genoeg om de inwendige mens te gaan versterken met een stevige single malt. Ik loop het naburige restaurant binnen en tref daar bijna al mijn collega’s aan die aan het vieren waren dat Luminis 10 jaar bestaat!

Zie hier het nut van Zen-navigatie: ik was niet aangekomen waar ik wilde zijn, maar wel waar ik moest zijn.

Oh ja… hier nog een golf muziekje: www.youtube.com/watch?v=PMAa75LVrKU

Hugo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *