News

Soundbyte 63: In the Army now

1 oktober 2012

 

De afgelopen drie weken stonden voor mij in het teken van Peregrine Sword en Purple Nectar. De meesten zegt dit niet zoveel, dus een kleine uitleg is op zijn plaats. Peregrine Sword was een NAVO toets voor de 11e Air Manoeuvre Brigade (Luchtmobiele brigade). Een grote oefening, waaraan 6500 militairen en burgers van civiele organisaties (bv. Diplomaten en VN organisaties) deelnamen.
Purple Nectar is een jaarlijkse oefening en richt zich op andere zaken. Het is makkelijk het in twee onderdelen op te splitsen. Purple (Paars) is de kleur van het gezamenlijk optreden van land-, lucht- en zeestrijdkracht. Nectar komt van NEC (Networked Enabled Capabilities), waarbij deelsystemen van de verschillende krijgsmachtonderdelen worden gekoppeld en nieuwe technieken worden gevalideerd. Purple Nectar wordt, waar het kan, tegen een grote nationale oefening gehouden. Dit jaar dus Peregrine Sword in het Duitse Wildflecken.

Sensor to Effector
Het onderdeel van Purple Nectar van een Logica collega en mij, bestond uit een veldtest van ‘Hyperion’. Dit is een softwareproduct dat we aan het ontwikkelen zijn. De ontwikkeling van Hyperion is een experiment, waarbij we aan het einde van dit jaar met conclusies en aanbevelingen komen.
We richten ons op het koppelen van sensoren aan het ‘Battlefield Management System’ van de landmacht. De sensoren die we tot nu toe hebben, zijn de Squire gevechtsveld radar, de AN/TPQ 36 wapenopsporingsradar, de Kylmar (dag en nacht) camera en de BAA Kop van het Fennek verkenningsvoertuig. Hier komen waarschijnlijk nog akoestische sensoren bij en mogelijk ook nog sensoren voor het opsporen van hoogfrequente signalen.
Aan de ander zijde komen de effectoren in beeld. Dit zijn de handelingen van mens of machine aan de hand van de binnen gekomen informatie. Dit hebben we voor een deel in beeld en voor een ander deel al geïmplementeerd. We hebben ons tijdens de oefening vooral gericht op de mens als effector en welke handelingen daar dan nog bij komen. Tijdens de oefening hebben we veel tijd gestoken in de Fennek verkenningsvoertuigen (plus bemanning) en de JISTARC module die ze aanstuurt.

Leer je klant kennen
In een wereld vol webapplicaties, cloudtechnologie en social media, komt de omgeving van de landmacht wel erg ouderwets over. Verspreide eenheden ‘aan elkaar knopen’ met dataradio’s, waarbij je elk bitje en byteje moet tellen lijkt niet meer te passen in de tijd van facebookfoto’s en WhatsApp berichtjes. Een ander onderdeel van dit experiment was dan ook het gebruik maken van breedbandiger verbindingen als WiFi, UMTS en SatCom. Maar ook daar stuit je op problemen als je te maken hebt met een groep verkenners die diep in het bos hun kamp opslaan. Ver van UMTS masten en geen direct zicht op satellieten kregen we de berichten nog steeds lastig over de lijn. Het werkt natuurlijk alleen als je de software zo maakt, dat eenheden het makkelijk kan toepassen in hun opgelegde procedures. Natuurlijk blijven de aloude wetten van de software ontwikkeling van kracht. Als gebruikers niet de tijd krijgen (of maken) om mee te werken aan de ontwikkeling, het testen en het gebruik, wordt de applicatie nooit een daverend succes.
Toch waren de mannen razend enthousiast. Waar foto’s anders tot 10 uur later pas in een commandopost werden bezorgd, waren ze nu ‘al’ in een minuut op het scherm te zien. Nee, het liep nog niet in de pas met het live volgen van voetbalwedstrijd op internet, je commentaar er op tweeten en ‘likes’ ontvangen. Uiteindelijk maken we software waar de gebruiker wat mee kan, binnen de gestelde randvoorwaarden van de organisatie.

Information Overload
Gelukkig zijn er ook nog parallellen te trekken met de dagelijkse problematiek, waar we ons als Luminis op richten. Als we alle data van al die sensoren kunnen projecteren op een kaart, verliest deze al snel zijn toegevoegde waarde. Veel van de informatie is tijd kritisch. Een eenheid die onder vuur ligt, hoeft geen notificatie meer te krijgen van een vijand die in de buurt kan zitten. De wacht van een commandpost hoeft geen plots meer van een radar te zien, als hij weet dat zijn patrouille er weer aan komt.
Dus hoe voorkomen we een informatie overload, maar zorgen we tegelijkertijd dat degene die het nodig heeft, de informatie wel op tijd krijgt. Is er al een militaire uitvoering van de zoekdienst?

Status Quo
Na drie weken in het veld, omsingeld door pantservoertuigen en bewapende mannen (en vrouwen), voelde ik me wel thuis bij Status Quo.

Groet Toine

One Response to Soundbyte 63: In the Army now

  1. Jeroen Werner says:

    Hi Toine,

    🙂 mooi geschreven, vooral de laatste alinea!

    Ik wens je een fijne week! groet, Jeroen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *