News

Soundbyte 193: Someday…

17 May 2015

Zo… Het is zondagmiddag en ik zit rustig na te genieten van een heerlijk avondje Friesland, waar we bij familie hebben overnacht na een gezellige avond de tijd te hebben doorgebracht met een copieuze maaltijd die werd begeleid door een heerlijke selectie wijnen en een groot aantal oh’s, ah’s en lachsalvo’s.
Alleen al aan de lengte van deze zin kun je zien dat een deel van mijn normale mentale vermogens bezig is met het herstellen van deze heerlijke avond. Maar voordat ik me losmaak van de smakelijke herinneringen van gister is het misschien leuk om te weten dat ik genoten heb van onvolledig verbrande benzine en lekkende vervoermiddelen tijdens de “Oldtimerrally” die we grotendeels hebben zien langskomen in Workum als 1 van de plaatsen uit de Elfstedentocht.

Privacy en Data-protectie

Zoals veel mensen waarschijnlijk weten is er een aantal thema’s wat me zowel persoonlijk als wel professioneel bezighouden. 1 daarvan is privacy. Niet alleen vanuit het perspectief van de verschillende activiteiten die we ontplooien in de educatieve markten, maar ook vanuit de vaak impliciete verantwoordelijkheid die we als Luminis professionals hebben door het werk wat we doen. Ik ben dan ook niet teleurgesteld (wat echt iets anders is dan blij 😉 ) met de veranderingen die op EU-niveau plaatsvinden bij de European data protection supervisor -kort: EDPS-.
De versterking van een gezamenlijke Europese Digitale Agenda is een thema wat al jaren ongrijpbaar is en veel te veel achter de muziek aanloopt (uitzonderingen daargelaten). Dus toen vorig jaar december in dat kader een nieuw opperhoofd werd aangesteld in de persoon van Giovanni Buttarelli werd al gespeculeerd op een meer relevante rol die het EDPS zou moeten gaan spelen. Nu hebben ze recentelijk hun strategische visie gepresenteerd onder de naam “Leading by Example”. Ik kan alleen maar zeggen: geen slecht stuk, maar wel grote potentie om als een nachtkaars uit te gaan.
Hoe dan ook kan ik iedereen aanraden om dit stuk eens tot je te nemen omdat we er uiteindelijk allemaal mee te maken krijgen en ik geloof dat het goed voor ons is wanneer we hier een pro-actievere rol in gaan spelen.

Bewegende systemen.

Een ander onderwerp dat me aan het hart gaat is de bijna filosofische vraag hoe we moeten omgaan met de steeds sneller veranderende economische en maatschappelijke omgeving en de toegenomen complexiteit doordat de wereld steeds meer vervlochten raakt. Intuïtief ligt de oplossing daarvan niet in het laten ontstaan van structuren en systemen die steeds onbeweeglijker en vaker hiërarchisch van aard zijn, maar veel meer in oplossingen die gebaseerd zijn op het vermogen om mee te veranderen. Ik weet het: “Dat roepen we al tig jaar!” Maar voorlopig zijn we als beroepsgroep veel te hype en mode-gevoelig en laten we ons zo vaak door deze grillen besturen dat we net een stel zonnebloemen lijken die met hun gezicht meebewegen met de laatste (vaak zelfverklaarde) zon.
Ik ben dan ook blij dat we de denkbeelden die al een aantal jaren aan het rijpen zijn bij sommige briljante enthousiastelingen manifest wordt in 1 van de producten die we naar de markt gaan brengen onder de naam “InformationGrid”. Afgelopen week zat ik bij een sessie om de diepere filosofische gedachten die onder de InformationGrid liggen om te zetten naar voor de markt bruikbare boodschappen. Een mooi voorbeeld van hoe we bezig zijn om de creativiteit en inzichten van het individu te combineren met de kracht van het collectief…

Someday…

Iedereen heeft helden en 1 van mijn grootste helden is Miles Davis. Ik vind het tot de dag van vandaag verbazingwekkend en bij vlagen ontroerend wat zijn muziek met mij doet. Zeg tegen mensen Miles Davis en heel vaak komen ze dan met het antwoord “Kind of Blue” (Steeds vaker zie ik dit meesterwerk voor een paar Euro bij muziekwinkels tussen de aanbiedingen liggen en daar wordt ik niet blij van ;-/ ).
Maar goed, toen ik laatst met John in London, tussen twee afspraken in, een bezoekje bracht aan een goeie vinylzaak, zag ik daar een heruitgave van een ander meesterwerk van Miles Davis: Someday My Prince Will Come.” Deze LP is opgenomen in slechts drie dagen in April 1961. Het titelnummer “Someday My Prince Will Come” is, vanwege zijn oorsprong uit de Walt Disney tekenfilm “Sneeuwwitje en de 7 dwergen”, tegelijk een afleiding en een meesterwerk. Dit nummer laat namelijk prachtig zien hoe Miles Davis zich beweegt naar het volgende hoogtepunt, terwijl zijn groep bij vlagen verrast is door de onverwachte snelheid waarmee dit gebeurt. Ik vind deze LP en ook dit nummer woest mooi en kan dan ook pagina’s volschrijven met gevoelens, observaties en andere wetenswaardigheden. Maar dat zal ik niet doen 😉 Voor mensen die meer willen weten waarom deze cover zo bijzonder is en waarom Miles een standbeeld verdient, kan ik verwijzen naar het volgende stuk door Ethan Hein: “How Does Jazz Work”. Enfin, geniet ervan. Ik heb de LP nu ook knalhard aanstaan en ga maar eens op zoek naar een lekker glaasje om het weekend uit te luiden…

CU, Snah

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *