News

Soundbyte 281: Giving an example

6 February 2017

Het is duidelijk te merken dan we in de opmaat zijn in Nederland naar de verkiezingen. Alles wat gezegd wordt ligt op een weegschaal en wordt door campagnestrategen demografisch gewogen. Zonde! Hoe mooi zou het zijn als je uit mag gaan van de oprechtheid van de ander en niet ergens iets achter dient te zoeken over wat of hoe iemand het eigenlijk bedoeld heeft. Alles in twijfel trekken is de nieuwe norm, niet vertrouwen op de goede intenties van de ander. Termen als “boze witte man” of “boze allochtoon” zijn tegenwoordig gemeengoed geworden en niet meer weg te denken in commentaren op internet, krant of TV.

Nog nooit hebben er zoveel partijen meegedaan aan de verkiezingen als in aankomende maart 2017. Daarmee wordt de individualisering ook in de politiek heel erg duidelijk. Wat ook duidelijk wordt is dat er geen verantwoordelijkheid wordt genomen voor die zaken die iedereen belangrijk vindt, het is altijd de ‘schuld’ van een ander. Het lijkt wel op de oude manier van projecten doen met een watervalmethode en de beruchte stuurgroep… en we weten allemaal hoe effectief die manier over het algemeen is… In mijn ogen een beroerde manier om als maatschappij, middels spreadsheetmanagement, vooruit te komen.
En hoe erg we dat misschien binnen Luminis ook vinden, dit is een onderwerp waar technologie ons niet kan helpen. Verantwoordelijkheid is iets dat van jezelf is en je niet kan uitbesteden. Het positieve van al het voorgaande is dat duidelijk wordt dat ‘aan de knoppen draaien’ niet meer voldoende is en onze maatschappij vraagt om een trendbreuk.

De analogie met technologie is hier wat mij betreft overigens wel weer duidelijk, traditionele organisaties als KLM, OAD en TUI worden links en recht ingehaald door een verscheidenheid aan innovaties die appelleren aan een individuele behoefte, denk aan Booking.com, RyanAir of AirBnB. De Nederlandse politiek heeft in deze zin ook een trendbreuk nodig, sinds 1848 is er niets wezenlijk veranderd in de manier om de kiezer te bereiken. De komende periode zal denk ik duidelijk maken dat dit wel dient te gebeuren. En laat technologie daar nu wel weer bij kunnen helpen, als was het maar om inzicht te geven en de juiste analyses te kunnen maken voor onze democratie. Gelukkig dat onze inzichten op elders toepasbaar zijn , misschien een idee om iets als design thinking toe te passen op veel meer terreinen! Maar waar laat dit jou en mij dan?

Grote problemen vragen om kleine oplossingen (vrij naar Rory Sutherland). Zeg bijvoorbeeld elke dag tegen iemand in je omgeving iets aardigs, als we dat allemaal zouden doen zijn dat 7 miljard complimenten (minimaal) per dag! Als we daar niet ons gelukkiger door gaan voelen weet ik het niet meer… Ook een mooie; zwerfafval, het is natuurlijk mooi dat we de plasticsoep met technologie willen oplossen (en ondertussen zijn we na 2 – 3 jaar nog steeds niet begonnen met opruimen), maar is voorkomen niet beter dan… Precies! Als iedereen één keer per dag een stukje zwerfaval oppakt elke dag, is er na een anderhalf jaar geen afval meer te bekennen op straat of in het bos.

Zelf blijf ik daarbij volhouden aan een oud principe, als je niets geeft aan de wereld, krijg je niets terug van je omgeving. Alles in de hoop dat ooit ik vele volgers heb die met me meedoen, daarmee wordt onze wereld een stuk mooier en leuker! Peter Frampton zong er in 1975 al over… de boodschap is dan ook niet nieuw.

Have a good one!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *